یعنی چه
این واژه برای توصیف فردی به کار میرود که کارها را بدون تأمل، با سرعت زیاد و بعضاً بیاحتیاطی انجام میدهد. در برخی متون نیز به معنی فردی تیزدست، فرز و چالاک اشاره دارد که کارهایش را با سرعت بالا پیش میبرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح جیم به صورت جَلدباز (jald-bāz) است.
در جدول
در کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «عجول»، «شتابزده» یا «بیاحتیاط» کاربرد دارد.
به انگلیسی
این واژگان در زبان انگلیسی دقیقاً معادل فردی هستند که بدون فکر کافی و با سرعت بالا اقدام به کاری میکند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم شتابزدگی و عجله در رفتار از این کلمات استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و هممعنی این واژه در زبان فارسی شامل شتابکار، بیصبر، تند و تیز، و فردی است که اعمالش همراه با عجلت بیموقع باشد.
جمعبندی و توضیح کامل جلدباز
واژه «جلدباز» یک صفت مرکب فاعلی در زبان فارسی کلاسیک است که از ترکیب «جَلد» (به معنی تند، سریع و چالاک) و بن مضارع «باز» (از باختن یا بازی کردن به معنای کننده و اهل یک کار) تشکیل شده است. این واژه اگرچه در متون کهن گاهی بار معنایی مثبتِ فرز بودن و تیزدستی را به همراه داشته، اما در سیر تحول زبانی و کاربرد رایج آن (حتی در زبانهایی مانند اردو که این وامواژه را پذیرفتهاند)، بیشتر دارای بار معنایی منفی شده و به فردی اشاره دارد که از روی بیصبری، عجله و عدم عاقبتاندیشی دست به اقدام میزند.
در فرهنگ و ادبیات عامه، جلدبازی نمادی از تصمیمهای ناگهانی و خطرپذیری بدون سنجش عواقب است. این مفهوم در فرهنگ قرآنی و اسلامی نیز با واژه «عجول» قرابت معنایی بالایی دارد؛ جایی که شتابزدگی ناپسند شمرده شده و در مقابلِ فضیلتهایی چون صبر، متانت و تدبر قرار میگیرد. بنابراین، شناخت این کلمه به درک بهتر متون ادبی و تعابیر کنایی کمک شمرده و جایگزین مناسبی برای کلمات تکراری در نگارش بر اساس فصاحت کلام است.