یعنی چه
عبارت «جمع دعا» به شکل دستوری و معنایی به واژه «ادعیه» اشاره دارد که جمع مکسر کلمه دعا است. این واژه شامل تمامی نیایشها، مناجاتها و درخواستهایی میشود که بنده برای طلب حاجت از پروردگار خود به زبان میآورد.
در جدول
در مسابقات و جداول شرح در متن، اگر برای طراح تعداد حروف مشخصی ملاک باشد، پاسخ دقیق ۶ حرفی خود عبارت «جمع دعا» است و در غیر این صورت واژه ۵ حرفی «ادعیه» به عنوان پاسخ اصلی ثبت میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم جمع دعا یا همان دعاها و نیایشهای مذهبی از واژگان مذکور استفاده میشود.
به عربی
کلمه دعا ریشه در زبان عربی (د ع و) دارد و جمع مکسر و فصیح آن در این زبان واژه «أدعية» است که وارد زبان فارسی نیز شده است.
به فارسی
در زبان فارسی شیوا، به جای استفاده از واژه مکسر عربی، از ترکیب کلمه صریح فارسی با نشانه جمع استفاده میشود که همان «دعاها» یا واژگان لطیفتری چون «نیایشها» و «راز و نیازها» است.
در قرآن
در متن قرآن کریم عبارت «ادعیه» به چشم نمیخورد، اما ریشه آن یعنی «دعا» و مشتقات فعلی مختلف آن مانند «ادعونی» (مرا بخوانید) در آیات متعددی جهت دعوت انسانها به صلاحدید و تضرع به درگاه الهی ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل جمع دعا
عبارت «جمع دعا» در حقیقت اشاره به حالت جمع کلمه دعا دارد که در ادبیات مذهبی و زبان روزمره ما بیشتر با واژه عربی و مکسر «ادعیه» شناخته میشود. این کلمه در برگیرنده تمامی متون، اذکار و نیایشهایی است که انسانها برای ابراز نیاز و خضوع در برابر خالق یکتا به کار میبرند.
از دیدگاه فرهنگی و نمادین، مفهوم ادعیه یادآور دستان رو به آسمان بلند شده، سجاده و تسبیح است که حس اتحاد معنوی و تضرع گروهی یا فردی را منتقل میکند. اگرچه در جدول کلمات متقاطع خود این ترکیب شش حرفی کاربرد دارد، اما معنای حقیقی آن در زبان فارسی همان «دعاها» و «مناجاتها» است.