یعنی چه
تشریع کرد به معنای وضع قانون، پایهگذاری شریعت و آیین، و برقرار ساختن نظام حقوقی یا دینی است. این واژه در اصطلاح فقهی و حقوقی به فرآیند وضع احکام و مقررات اشاره دارد و به این معنی است که راه و روش مشخصی برای هدایت و اداره جامعه تبیین و آشکار شده است.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت «تَشْریعْ کَرْدْ» است که از دو بخش مصدری عربی و فعل کمکی فارسی تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند قانونگذاری کرد، تقنین کرد یا وضع قانون کرد به عنوان جایگزین استفاده میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از افعالی مانند to legislate به معنای قانونگذاری یا enact به معنای تصویب و اجرایی کردن قانون استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی معادلهای ساخت قانون و ایجاد مقررات برای این واژه به کار میرود.
به فارسی
برگردانهای خالص فارسی برای این عبارت شامل اصطلاحاتی چون «آیین نهاد»، «قانونگذاری کرد» و «داد و سامان برقرار کرد» میباشد.
نماد چیست
این عبارت نمادی از حاکمیت قانون، نظمبخشی به جامعه، لوحهای قوانین باستانی یا الهی و چکش دادگاه و ترازوی عدالت است که ساختار و انضباط حقوقی را تداعی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل تشریع کرد
عبارت «تشریع کرد» ترکیبی از مصدر عربی تشریع (از ریشه شرع) و فعل کمکی فارسی است که در لغت به معنای آشکار کردن راه، به آبشخور آوردن شتران و در اصطلاح به معنای وضع قانون و پایهگذاری شریعت است. این اصطلاح هم در فقه اسلامی برای بیان وضع احکام الهی توسط خداوند یا پیامبر (ص) به کار میرود و هم در دانش حقوق مدرن به معنای فرآیند تقنین و تصویب قوانین مصوب پارلمانی یا حکومتی کاربرد دارد.
اگرچه خود لفظ «تشریع» به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما همخانوادههای آن نظیر «شَرَعَ» و «شِرْعَةً» بارها با همین مفهومِ ساخت آیین و راه روشن زندگی استفاده شدهاند. در حوزه مفاهیم کلامی و فلسفی، این واژه معمولاً در مقابل «تکوین» قرار میگیرد؛ جایی که تکوین به آفرینش جهان تکوینی و تشریع به وضع قوانین هدایتی و اخلاقی مربوط میشود.
در مجموع، این عبارت نشاندهنده خروج از آشفتگی و ورود به نظم قانونی است. ترازوی عدالت، لوح قانون و چکش دادگاه از آیکونهای مفهومی مرتبط با این واژه هستند که بر اهمیت ساختارهای حقوقی در هدایت جوامع بشری تأکید میکنند.