یعنی چه
این اصطلاح یک ساختار ترکیبی و تأکیدی در زبان عربی است که برای اشاره به ابدیت مطلق، جاودانگی بیپایان و استمرار همیشگی زمان به کار میرود. وقتی میگویند دهر الداهرین، مقصود فراتر رفتن از یک دوران محدود و اشاره به کل زمانها از آغاز تا فرجام است.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «دَهر» (به فتح دال و سکون هاء) و «الداهرین» (با تشدید و فتح دال و کسره راء) تشکیل شده است.
در جدول
در سؤالات مربوط به راهنمای حل جدول، برای مواجهه با عباراتی چون «همیشه و تا ابد»، «زمان بیانتها» یا «جاودانگی مطلق»، این اصطلاح ۱۱ حرفی به عنوان یک پاسخ کلاسیک و ادبی کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات ادبی و تأکیدی که مفهوم بیانتهایی زمان را میرسانند برای ترجمه این عبارت استفاده میشود.
به عربی
خود این عبارت ریشه عربی دارد و در متون کهن به صورت تأکیدی (مانند لا آتیه دهر الداهرین: هرگز نزد او نخواهم آمد) برای نفی یا اثبات ابدی یک امر استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای دقیق فارسی و رایج آن در زبان فارسی شامل واژههایی چون جاودانه، تا ابد، همیشگی، سرمدی و دائمالایام است که بر پایداری مطلق دلالت دارند.
در قرآن
عبارت ترکیبی «دهر الداهرین» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما کلمه ریشه یعنی «الدهر» به صورت مفرد در آیه ۲۴ سوره جاثیه (...وَ مَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ) و آیه ۱ سوره انسان (هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ) آمده است. این عبارت بیشتر در ادعیه، مناجاتها و نثر متون دینی کلاسیک دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل دهر الداهرین
عبارت «دهر الداهرین» یک ترکیب تأکیدی و مکرر ساخته شده از ریشه عربی «د هـ ر» است که به معنای کل زمانها، ابدیت مطلق و جاودانگی بیپایان به کار میرود. این اصطلاح در ادبیات مکتوب و کهن فارسی و عربی، به ویژه در متون مذهبی و ادعیه، برای نشان دادن دوام و استمرار ابدی یک حقیقت یا واقعه استفاده میشود و مفهومی معادل «تا ابدالآباد» دارد.
اگرچه خود این ترکیبِ دوقسمتی در قرآن کریم عیناً ذکر نشده است، اما جزئی از ادبیات دینی به شمار میآید و کلمه «دهر» به تنهایی در آیاتی از قرآن به معنی روزگار و زمان طولانی عالم جلوهگر شده است. در کاربردهای حل جدول و واژهشناسی، این عبارت به عنوان یک ترکیب ۱۱ حرفی و نمادی از بینهایتی زمان شناخته میشود.