یعنی چه
عبارت «طبل فرو کوفتن» یک ترکیب فعلی کهن در زبان فارسی است که در معنای حقیقی به نواختن طبل و زدن ضربه بر آن اشاره دارد. در متون کلاسیک و ادبیات سنتی، این اصطلاح معمولاً در معنای مجازی و کنایی برای اعلام حرکت سپاه، شروع لشکرکشی، بیدارباش یا آشکار ساختن و جار زدن یک خبر مهم به کار میرفته است.
تلفظ
این عبارت به صورت [طَبل فُ رو کوف تَن] تلفظ میشود. واژه «طبل» ساکن به پایان میرسد و «فروکوفتن» از مصدر کوفتن (کوبیدن) همراه با پیشوند «فرو» به معنی زدن ضربه از بالا به پایین یا با شدت است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً «طبل فرو کوفتن» با ۱۱ حرف است. عبارات هممعنی دیگری مانند «کوس فرو کوفتن» یا «نقاره زدن» نیز بسته به تعداد حروف عبارات جایگزین محسوب میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای نشان دادن عمل طبل زدن یا ضربه زدن بر طبل از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فعل «قَرَعَ» به معنی کوبیدن و «ضَرَبَ» به معنی زدن، همراه با واژه الطبل برای این مفهوم ساختار رایج را تشکیل میدهند.
نماد چیست
طبل فروکوفتن در فرهنگ سنتی و ادبیات نماد آگاهیبخشی عمومی، شروع یک رویارویی نظامی یا اعلام فرمان پادشاه است. همچنین در کاربردهای کنایی، کوفتن بر طبل (مانند طبل رسوایی یا طبل بدنامی) نمادی از بر ملا شدن رازها و آشکار شدن عیان یک موضوع به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل طبل فرو کوفتن
عبارت کهن و اصیل «طبل فرو کوفتن» ترکیبی از واژه طبل و مصدر پیشوندی فروکوفتن است که ریشه در تاریخ نظامی و ادبی ایران زمین دارد. این عبارت در حقیقت به عمل فیزیکی کوبیدن بر سازهای کوبهای بزرگ اشاره میکند که در دوران باستان کارکردی فراتر از موسیقی داشته و به عنوان ابزار مخابره پیام و فرماندهی به سپاهیان استفاده میشده است.
در ادبیات کلاسیک فارسی، شاعران و نویسندگانی چون بیهقی و خاقانی از این اصطلاح برای فضاسازی آغاز نبردها، کوچ لشکر و اعلام رویدادهای بزرگ شاهانه بهره گرفتهاند. امروزه اگرچه این عمل به شکل سنتی خود منسوخ شده، اما کنایههای برخاسته از آن مانند «بر طبل جنگ کوبیدن» کماکان در ادبیات سیاسی و رسانهای برای نشان دادن اصرار بر هیاهو و شروع منازعات کاربرد فراوان دارد.