یعنی چه
مسنده در زبان عربی به دو صورت به کار میرود؛ به عنوان اسم (مِسْنَدَه / مُسْنَدَه) به معنای تکیهگاه، پشتی و بالش بزرگی است که به آن تکیه میکنند. در حالت صفتی (مُسَنَّدَه)، به معنای تکیه داده شده به جایی، حمایتشده و افراشته است.
تلفظ
بسته به نوع کاربرد به صورت مِسْنَدَه (Mesnadah) یا مُسْنَدَه (Mosnadah) در نقش اسم، و مُسَنَّدَه (Mosannadah) در نقش صفت مفعولی مؤنث تلفظ میگردد.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ واژه «مسنده» دارای ۵ حرف است و معمولاً در پاسخ به راهنماهای «بالش بزرگ» یا «تکیه داده شده» میآید.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی، برای کاربرد اسمی از واژههای مربوط به بالش و پشتی، و برای حالت وصفتی از کلماتی که مفهوم اتکا و پشتیبانی را میرسانند استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههای «پشتی»، «بالش پشت»، «تکیهگاه» و در مفاهیم انتزاعیتر «مستند» و «پشتیبانیشده» است.
در قرآن
این کلمه یکبار در قرآن کریم در آیه ۴ سوره منافقون به کار رفته است: «...كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ...»؛ به این معنی که آنان (منافقان) گویی چوبهایی خشک و تکیه داده شده به دیوار هستند که از خود اراده و ریشهای ندارند.
نماد چیست
در لغت نماد تکیهگاه، ستون، پشتوانه و اعتبار است. اما در ادبیات و اصطلاحات قرآنی، به عنوان نماد و استعاره از انسانهای بیهدف، سستعنصر، بیاراده و ظواهر آراستهای که فاقد ریشه، ایمان و پویایی واقعی هستند، شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مسنده
واژه «مسنده» ریشه در زبان عربی (س ن د) دارد و در دو قالب اسمی و وصفتی کاربرد دارد. در حالت اسمی، به ابزاری برای راحتی و اتکا مانند پشتی و بالش بزرگ اشاره میکند، در حالی که در حالت وصفتی به معنای هر چیزی است که مورد حمایت واقع شده یا به تکیهگاهی تکیه داده شده است.
شهرت این واژه در متون کهن و مذهبی، بیشتر به دلیل کاربرد استعاری آن در قرآن کریم است؛ جایی که برای توصیف منافقان بیاراده و توخالی از تعبیر چوبهای تکیه داده شده به دیوار استفاده شده است. این کلمه در جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه ۵ حرفی با مفهوم تکیهگاه شناخته میشود.