یعنی چه
موصده (یا مؤصده) واژهای کلاسیک و قرآنی است و به چیزی اطلاق میشود که به طور کامل مهر و موم، محصور و فروبسته شده باشد؛ به طوری که هیچ منفذ، روزنه یا راه گریزی برای ورود و خروج در آن باقی نمانده باشد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی معمولاً به صورت مُوصَدَه (moosadeh) تلفظ میشود. ریشه و ساختار قرآنی آن به صورت مُؤْصَدَة (با همزه ساکن) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه ۵ حرفی «موصده» یا «مؤصده» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بستهشده»، «دربسته»، «آتش فروبسته جهنم» یا «مسدود محکم» به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال دقیق معنای موصده در انگلیسی از واژههایی استفاده میشود که بر بسته بودن مطلق و بدون منفذ دلالت دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون «بسته»، «فروبسته»، «سد شده»، «محبوس»، «چفتشده» و «دیوارکشیده» است که مفهوم نبودِ راه فرار را میرسانند.
نماد چیست
در فرهنگ، ادبیات دینی و متون تفسیری، واژه موصده به عنوان نمادی از انسداد کامل، وضعیت غیرقابل تغییر، پایان امید به رهایی و محصور شدن مطلق در یک موقعیت سخت یا عذابآور شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل موصده
واژه «موصده» (که در اصل عربی به صورت مُؤْصَدَة نگاشته میشود) از ریشه «و ص د» اخذ شده و به معنای چیزی است که به طور کامل و استوار بسته، قفل و محصور شده باشد، به گونهای که هیچ منفذی برای خروج یا ورود در آن وجود نداشته باشد.
این کلمه عمدتاً یک وامواژه قرآنی و ادبی در زبان فارسی به شمار میرود که دو بار در قرآن کریم (سورههای بلد و همزه) برای توصیف کیفیت آتش دوزخ («عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ») به کار رفته است؛ به این معنا که درهای جهنم بر روی گناهکاران کاملاً بسته و قفل میشود و راه گریزی از آن نیست.
در ساختار مسابقات و حل جدول، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی دقیق برای مفاهیمی مثل «مسدود»، «دربسته» و «پوشانده شده» کاربرد دارد و در اصطلاح نماد ناامیدی مطلق و بنبست کامل است.