یعنی چه
این عبارت در لغت به معنای «پارهای از گوشت پیامبر» است و در اصطلاح و کاربرد مجازی، به معنای جگرگوشه و جزء جداشدنی از وجود ایشان است که نشاندهنده عظمت مقام و پیوند عمیق با پیامبر اکرم (ص) میباشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب عربی به صورت «بِضْعَةُ النَّبِيّ» است که در زبان فارسی معمولاً با سکون طاء و حذف تنوین به صورت «بضعه النبی» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «پاره تن پیامبر» یا «لقب حضرت فاطمه»، عبارت ۹ حرفی «بضعه النبی» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم استعاری آن میتوان از اصطلاح flesh and blood (خون و پوست/فرزند) یا به صورت تحتاللفظی از a part of the Prophet استفاده کرد.
به عربی
این ترکیب خود اصالتاً عربی است و در متون روایی به همین شکل یا به صورت «بضعة مني» به کار رفته است.
به فارسی
دقیقترین و رایجترین برگردانهای این واژه در زبان فارسی «پاره تن پیامبر» و «جگرگوشه رسول خدا» هستند.
در قرآن
عین عبارت «بضعه النبی» در متن قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، واژه همخانواده آن یعنی «بِضْع» به معنی چند (عدد بین ۳ تا ۹) در آیه ۴ سوره روم (فِي بِضْعِ سِنِينَ) به کار رفته است. مفسران این مفهوم حدیثی را با آیاتی مانند حرمت آزار پیامبر پیوند میدهند.
جمعبندی و توضیح کامل بضعه النبی
عبارت «بضعه النبی» یک ترکیب اضافه عربی-اسلامی است که از ریشه لغوی «ب-ض-ع» به معنی بریدن و جدا کردن تکهای از کل گرفته شده است. این اصطلاح در فرهنگ دینی به معنای «پاره تن پیامبر» یا «جگرگوشه رسول خدا» است و نمادی از اوج پیوند عاطفی، جسمی و معنوی میان پیامبر اکرم (ص) و خاندان ایشان به شمار میرود.
این عبارت برگرفته از حدیث مشهور و متواتر «فاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّی» (فاطمه پاره تن من است) بوده و در جهان اسلام، به طور خاص و ویژه به عنوان لقب و نمادی برای حضرت فاطمه زهرا (س) شناخته میشود که نشاندهنده مقام والا و مایه رضایت و خشنودی پیامبر است.