یعنی چه
عبارت شوهر حسود یک ترکیب وصفی است و به همسر مردی اطلاق میشود که نسبت به پیشرفت، توجه دیگران به همسرش، روابط اجتماعی یا موفقیتهای او دچار بخل، بدخواهی و رشک شدید است و تمایل به محدود کردن یا از بین بردن این موفقیتها دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه تشکیل شده است: شُوهَر (به فتح شین و هاء) که واژهای با ریشه اصیل فارسی است و حَسُود (به فتح حاء و ضم سین) که صفت مبالغه از ریشه عربی حسد است. در هنگام خواندن، این دو کلمه با کسره اضافه به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در بازیهای شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای این عبارت ۸ حرفی، خودِ ترکیب شوهر حسود است. همچنین کلماتی نظیر حاسد، رشکورز و بدخواه نیز ممکن است به عنوان کلمات کلیدی هممعنی در طراحهای جدول استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادل برای این اصطلاح Jealous husband است. واژه jealous دقیقاً به معنای حسود و مالکیتخواه در روابط عاطفی به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب وصفی زوج حسود یا زوج حاسد استفاده میشود که واژه زوج به معنای شوهر و حسود صیغه مبالغه از ریشه حسد است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه kıskanç به معنای حسود یا غیرتی (به مفهوم منفی) و کلمه koca به معنای شوهر است که در کنار هم این معنی را میسازند.
در قرآن
خود ترکیب شوهر حسود در قرآن کریم نیامده است، اما ریشه کلمه حسد و واژه حاسد ۵ بار در قرآن تکرار شده است. بارزترین نمونه مفهومی آن در آیه ۵ سوره فلق است: وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ که به پناه بردن به خدا از شر فرد حسود هنگام حسادتش اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و سمبلشناسی، حسادت معمولاً با رنگ زرد، مار (به دلیل گزندگی پنهان) و چشمزخم نمادگذاری میشود. در ادبیات فارسی نیز حسود به کرم یا بیماری خوارتراش تشبیه شده که آرامش را از خود فرد میگیرد؛ همانطور که در ضربالمثل معروف آمده است: حسود هرگز نیاسود.
جمعبندی و توضیح کامل شوهر حسود
ترکیب شوهر حسود یک اصطلاح وصفی در زبان فارسی است که از یک واژه اصیل ایرانی (شوهر) و یک واژه با ریشه عربی (حسود) تشکیل شده است. این اصطلاح به مردی متأهل اشاره دارد که به دلیل کمبودهای درونی، بدگمانی یا حس مالکیت افراطی، قادر به تحمل موفقیتها، پیشرفتها یا روابط اجتماعی همسر خود نیست و با رفتارهای کنترلگرانه سعی در محدود کردن او دارد.
اگرچه این ترکیب عاطفی و اجتماعی به صورت مستقیم در متون دینی یا قرآن نیامده، اما ریشه آن یعنی حسادت بارها مورد نکوهش قرار گرفته است. در ادبیات کلاسیک فارسی و فرهنگ عامه نیز حسادت همسر به عنوان رفتاری آسیبرسان به بنیان خانواده شناخته شده و نمادهایی چون مار، رنگ زرد و چشمزخم برای آن به کار رفته است تا عمق تخریبگری این ویژگی اخلاقی را نشان دهد.