یعنی چه
صفت مرکب فاعلی؛ به ویژگی یا رفتاری اشاره دارد که در آن فرد بدون توجه به عواقب منفی برای دیگران یا رعایت اصول اخلاقی، تنها به دنبال دستاوردها و منافع مادی و شخصی خود است. این واژه معمولاً بار معنایی منفی دارد و با فرصتطلبی همراه است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «سودْجو» است که از دو بخش «سود» (به سکون دال) و «جو» (بن مضارع جستن) تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد. از مترادفهای آن میتوان به منفعتطلب و از متضادهای آن در منابع واژگانی به بهرهرسان اشاره کرد.
به انگلیسی
بسته به سیاق کلام و متن، واژه Profiteer برای سودجوییهای کلان اقتصادی و Opportunist برای رفتارهای منفعتطلبانه و ابنالوقت استفاده میشود.
به فارسی
واژههای مترادف و جایگزین فارسی شامل سودپرست، سودگر، منفعتجو، نفعطلب و انتفاعجو هستند. این واژه از «سود» (پارسی میانه sūd به معنای نفع) و «جو» (از جستن به معنای طلبکننده) ترکیب شده است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و مباحث اخلاقی، سودجو نماد طمع، دنیاطلبی و منفعتمحوری افراطی است که در نقطه مقابل ایثار و خیرخواهی قرار میگیرد. در نمادشناسی حیوانی، جانورانی مانند کفتار، شغال یا روباه به دلیل فرصتطلبی و بهرهکشی، گاهی نماد این صفت به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل سودجو
واژه «سودجو» یک صفت مرکب اصیل فارسی است که از ترکیب «سود» (به معنای فایده و نفع) و بن مضارع «جو» (از مصدر جستن به معنای طلب کردن) ساخته شده است. این کلمه در ادبیات اجتماعی و اخلاقی به افرادی اطلاق میشود که تمام هموغم خود را معطوف به کسب منافع شخصی و مادی میکنند، حتی اگر این کار به قیمت آسیب رساندن به جامعه یا پایمال کردن حقوق دیگران تمام شود.
اگرچه خود این واژه به صورت لفظی در قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم همراستا با آن مانند دنیاطلبی افراطی، طمع و خوردن مال باطل به شدت نکوهش شده است. در زبانهای دیگر نظیر انگلیسی، عباراتی چون Profiteer بار معنایی دقیق این واژه را در حوزههای اقتصادی دگرگون میکنند.
در ساختار کلمات متقاطع و جدول، این واژه به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی شناخته میشود که متضاد اصلی آن را «بهرهرسان» یا «ایثارگر» میدانند. این مفهوم همواره در تقابل با ارزشهای والای انسانی نظیر فداکاری و دگرخواهی تعریف میشود.