یعنی چه
بَعْزَقَة در لغت به معنای متفرق کردن، پریشان ساختن و پخش کردن چیزی است. در کاربرد فعلی و عامیانه، این واژه بیشتر به مفهوم زیادهروی در خرج کردن، هدر دادن منابع مالی و ریختوپاش بیهدف به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت بَعْزَقَه (Ba'zaqah) تلفظ میشود و اسم مصدر از فعل رباعی مجرد بَعْزَقَ است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه بعزقة به عنوان طراح سوال برای مفاهیمی چون پراکندگی، اسراف یا ولخرجی کاربرد دارد و دقیقا ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
برای رساندن مفهوم بعزقة در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن از واژگان مربوط به اتلاف مال یا پراکندگی استفاده میشود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون هدر دادن مال، تبذیر، پریشان کردن دارایی و زیادهروی در مصرف است.
در قرآن
کلمه بَعْزَقَة یا مشتقات مستقیم آن در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، قرآن کریم برای نکوهش این رفتار از واژههای هممعنا مانند اسراف و تبذیر استفاده کرده است.
نماد چیست
در فرهنگ استعاری، این کلمه نمادی از کیسه بیته، بینظمی شدید در مدیریت منابع و از دست رفتن سرمایهها بدون دستاورد مشخص است.
جمعبندی و توضیح کامل بعزقة
واژه «بَعْزَقَة» یک مصدر اصیل عربی است که به کتابهای لغت کهن فارسی نیز راه یافته است. ریشه اصلی آن به پراکنده ساختن و متفرق کردن اشیاء برمیگردد، اما در سیر تحول زبانی خود، به ویژه در لهجههای معاصر عربی، بیشتر باری معنایی معادل با ریختوپاش مالی، ولخرجی و اسراف شدید پیدا کرده است.
این کلمه در زبان فارسی به عنوان یک لغت فصیح و ادبی شناخته میشود که مفاهیمی چون تبذیر و اتلاف سرمایه را تداعی میکند. اگرچه در متن قرآن کریم عینا ذکر نشده، اما مفهوم اخلاقی و رفتاری آن همواره در نکوهش زیادهروی و هدر دادن نعمتها مورد توجه قرار گرفته است.