یعنی چه
این واژه به معنی وسعت رزق، فراخی زندگی، توانایی مالی و گنجایش و ظرفیت یک فرد است که با توجه به بافتار متن معنی دقیق آن مشخص میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت سَعَتِهِ (با کسره تاء و هاء) در زبان عربی و سَعَتِه در قرائت روان فارسی است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، این واژه بر اساس میزان دارایی یا توانایی فرد ترجمه میشود.
به عربی
در زبان عربی، واژههای طاقه، غنی و وسع به عنوان نزدیکترین جایگزینها برای این ترکیب استفاده میشوند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههایی چون «فراخی زندگی او»، «تمکن مالی او» و «گنجایش وجودی او» است.
در قرآن
این ترکیب با ضمیر متصل در آیه ۷ سوره مبارکه طلاق به صورت «لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ» آمده است، به این معنی که هر کس دارای گشایش مالی است، باید از همان دارایی و وسعت خود انفاق کند.
نماد چیست
در دیدگاههای تفسیری و عرفانی، این واژه نمادی از رحمت واسعه خداوند، ظرفیتهای درونی انسان و گشایش امور پس از سختیها و تنگناها به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سعته
واژه «سَعَتِه» یک ترکیب عربی-قرآنی مشتق از ریشه ثلاثی مجرد «و س ع» (وسع) است. کلمه «سعة» در اصل «وسعۀ» بوده که واو حذف و به تاء تانیث تبدیل شده است و در نهایت با ضمیر متصل «ـهِ» به معنای «او/خود» ترکیب شده است. معنای محوری این واژه گستردگی، توانگری، دارایی و ظرفیت است.
بیشترین شهرت و کاربرد این کلمه مربوط به آیه ۷ سوره طلاق است که در آنجا مستقیماً به موضوع تمکن مالی و لزوم بخشش و انفاق بر اساس میزان وسعت رزق و روزی اعطا شده از جانب خداوند اشاره دارد. از نظر واژهشناسی، متضاد این کلمه واژههایی چون ضیق، فقر و عسرت هستند.
در فرهنگ لغت و حل جدول، این کلمه دقیقاً چهار حرف دارد و بازتابدهنده مفاهیمی چون فراخی زندگی، توانمندی اقتصادی و ظرفیتهای مادی یا معنوی انسان در مواجهه با تکالیف الهی و اجتماعی است.