یعنی چه
رو گردانیدن در مفهوم کنایی به معنای اعراض کردن، دوری جستن، و قطع توجه و التفات از کسی یا چیزی است. این کنش معمولاً از روی ناخشنودی، بیمیلی، قهر یا تکبر صورت میگیرد. در معنای حقیقی نیز به چرخاندن فیزیکی صورت و رخ به سمتی دیگر اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این مصدر مرکب به صورت [rū gardānīdan] است که از دو بخش «رو» (به معنی چهره یا جهت) و «گردانیدن» (به معنی چرخاندن) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلماتی، کلمه اصلی «رو گردانیدن» دارای ۱۰ حرف است. واژههای مترادف آن مانند «اعراض» (۵ حرف) یا «تولی» (۴ حرف) نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موقعیت کلام، از عبارات فعلی متفاوتی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان و ادبیات عربی و همچنین در متن قرآن کریم، واژههای «اعراض» و «تولی» دقیقترین معادلهای این مفهوم هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و عبارات هممعنی فارسی آن شامل روی برتافتن، رخ تابیدن، بیاعتنایی کردن، دست کشیدن و انصراف دادن است.
جمعبندی و توضیح کامل رو گردانیدن
عبارت «رو گردانیدن» یک مصدر مرکب اصیل فارسی است که ریشه در واژگان کهن ایرانی دارد. این واژه در دو سطح معنایی کاربرد دارد؛ در مرتبه نخست معنای فیزیکی و ظاهری آن یعنی چرخاندن صورت از یک جهت به جهت دیگر مد نظر است و در مرتبه عمیقتر، به عنوان یک کنایه اخلاقی و رفتاری به کار میرود که نشاندهنده قطع امید، قهر، بیوفایی یا تکبر در برابر حق و حقیقت است.
در متون دینی و ادبیات کلاسیک فارسی، این اصطلاح جایگاه ویژهای دارد. برای نمونه در آیات قرآن کریم بارها از مشتقات واژههایی چون «اعراض» و «تولی» برای توصیف کسانی که از فرامین الهی یا شنیدن سخن حق روی میگردانند استفاده شده است. این واژه در شعر و ادب پارسی نیز بیشتر نمادی از بیمهری معشوق یا ناسپاسی انسانها تلقی میشود.