یعنی چه
«خُلِّفُوا» واژهای عربی و فعل ماضی مجهول (از باب تفعیل) است که در متون دینی و قرآنی به معنای جا ماندن، پشت سر گذاشته شدن، یا واگذار شدن به حال خود به کار میرود. این کلمه برای افرادی استفاده میشود که از همراهی در یک امر مهم (مانند جهاد) بازمانده یا به تأخیر افتادهاند.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه با ضمه خاء، فتحه لام همراه با تشدید، کسره فاء و واو مدی در پایان به صورت «خُلِّفُوا» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «پشت سر گذاشته شدند در قرآن» یا «سه تن که از جنگ تبوک واگذارده شدند»، واژه ۵ حرفی «خلفوا» مد نظر است.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی متون قرآنی، این عبارت معمولاً به صورت مجهول برای نشان دادن جاماندن یا رها شدن در پشت سر ترجمه میشود.
به عربی
در زبان عربی ساده و معاصر، مترادفهای این فعل مجهول شامل مواردی چون رها شدن یا به تاخیر افتادنِ امرِ توبه و بازگشت است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل «پشت سر گذاشته شدند»، «تخلف ورزیدند»، «واگذارده شدند» و «تنها رها شدند» است که بار معنایی انتظار و چشمپوشی موقت را نیز در خود دارد.
در قرآن
این کلمه به طور خاص در آیه ۱۱۸ سوره مبارکه توبه آمده است: «وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا...»؛ که اشاره به داستان سه تن از مسلمانان (کعب بن مالک، مرارة بن ربیع و هلال بن امیه) دارد که از شرکت در جنگ تبوک سستی و تخلف ورزیدند و مدتی در جامعه اسلامی تنها و طرد شدند تا اینکه پس از پشیمانی شدید، توبه آنها پذیرفته شد.
جمعبندی و توضیح کامل خلفوا
واژه «خلفوا» (خُلِّفُوا) یک فعل ماضی مجهول از ریشه عربی (خ-ل-ف) است که در فرهنگ و ادبیات اسلامی اهمیت ویژهای دارد. این کلمه در اصل به معنای «پشت سر گذاشته شدند» یا «تنها و واگذارده شدند» است و کاربرد اصلی آن به یک رویداد تاریخی و قرآنی بازمیگردد.
در بافت قرآنی (آیه ۱۱۸ سوره توبه)، این واژه نماد و مفهومی از «طردشدگی موقت»، «پشیمانی عمیق از سستی در وظایف» و در نهایت «امید به رحمت و پذیرش توبه الهی» پس از یک دوره سختی و تنگنای روحی است. بنابراین، معنای آن فراتر از یک جاماندن ساده بوده و با مفهوم تنبیه تربیتی و بازگشت به مسیر حق گره خورده است.