یعنی چه
عبارتی دعایی و فعلی است که برای درخواست یاری، موفقیت و سازگار شدن شرایط جهت انجام کارهای نیک و رسیدن به اهداف الهی به کار میرود.
تلفظ
این عبارت از دو واژهٔ «تَوفیق» (اسم مصدر عربی) و «دِه» (فعل امر فارسی از دادن) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالاتی نظیر «خدایا موفقیت عطا کن» یا عبارات دعایی مشابه در جدول، کلمهٔ هفتحرفی «توفیق ده» یا معادلهای آن قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم دعایی و عبادی، از ترکیباتی که دلالت بر اعطای موفقیت و توفیق الهی دارند استفاده میشود.
به عربی
ریشهٔ اصلی کلمه عربی است و فعل امر مستقیم آن در زبان عربی کلمهٔ «وفق» (به معنی توفیق بده و همراهی کن) است.
به فارسی
معادلهای سره و روان فارسی این عبارت شامل «یاری رسان»، «دستگیری کن»، «کامروا کن» و «موفق گردان» است که همگی بار دعایی دارند.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ و ادبیات اسلامی نمادی از هماهنگی ارادهٔ انسان با خواست الهی و نشانهای از کشش و لطف خاص خداوند برای نجات و سعادت بنده است.
جمعبندی و توضیح کامل توفیق ده
عبارت «توفیق ده» یک ترکیب فعلی و دعایی در زبان فارسی است که از واژهٔ عربی توفیق (از ریشه وفق) و فعل امر فارسی «ده» ساخته شده است. این عبارت اصطلاحاً به معنای درخواست از پروردگار برای فراهم کردن اسباب، ابزار و شرایط مناسب جهت انجام دادن کارهای خوب و رسیدن به سعادت است.
در فرهنگ دینی و ادبیات معنوی، توفیق را هماهنگ شدن خواست بنده با رضایت الهی میدانند. از این رو، اصطلاح «توفیق ده» به عنوان نیایشی کوتاه در متون کهن و معاصر همواره تکرار شده تا انسان یادآور شود که هیچ عمل خیری بدون عنایت و یاری خداوند به سرانجام نمیرسد.