یعنی چه
امراس واژهای کهن با ریشهٔ عربی و جمع مکسر کلمه «مَرَس» یا «مَرَسة» است که وارد زبان فارسی شده و به معنای طنابها، رسنها یا بندهای محکم و استوار به کار میرود. این کلمه در متون کلاسیک و لغتنامههای قدیمی استفاده شده و در زبان گفتاری امروز کاملاً منسوخ است.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت فتحهٔ همزه و سکون میم یعنی «اَمْراس» (amrās) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح سوال عبارت «طنابها»، «ریسمانها» یا «جمع مرس» را به عنوان راهنما بیاورد و یک پاسخ ۵ حرفی بخواهد، کلمه مورد نظر «امراس» است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این کلمه نشاندهنده ابزارهای پیوند و بستن به صورت جمع هستند.
به فارسی
برگردان و معادلهای مستقیم این واژه در زبان فارسی امروزی کلمات «طنابها»، «ریسمانها» و «بندهای محکم» هستند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و اشعار کهن فارسی (مانند اشعار خاقانی)، ریسمان و امراس به صورت استعاری نماد بند، اسارت، تعلقات دنیوی و همچنین وسیلهای محکم برای نجات، صعود یا پیوند و اتصال استوار میان دو مفهوم قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل امراس
واژهٔ «امراس» یک اسم جمع مکسر عربی از ریشه (م-ر-س) است که در لغتنامههای کهن مانند دهخدا و منتهیالارب به معنای طنابها و رسنها معنا شده است. این واژه در زبان فارسی معاصر کاربرد زنده و روزمره ندارد و بیشتر در متون ادبی قدیم یا به عنوان یک واژهٔ چالشی در جدولهای کلمات متقاطع به چشم میخورد.
از نظر ساختاری، این کلمه هیچگونه کاربرد یا ریشهای در قرآن کریم ندارد و نباید با کلمات همریشه اما با معنای متفاوت اشتباه شود. در حوزه نمادشناسی شعر فارسی نیز، امراس تجسمی از پیوندهای محکم، اسارت در تعلقات یا ابزاری برای صعود و رهایی است.