یعنی چه
واژه مُتأصّل برای توصیف ویژگیها، باورها یا سنتهایی به کار میرود که به شکلی عمیق، استوار و پایدار در یک جامعه، فرد یا فرهنگ رسوخ کردهاند و به سادگی از بین نمیروند. توجه به این نکته ضروری است که این کلمه نباید با واژه «مُستأصل» به معنی عاجز و درمانده اشتباه گرفته شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه ميم، فتح تاء، همزه مفتوحه، صاد مشدد و مکسور است: mota’assel.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه پنج حرفی «متاصل» به عنوان معادل اصیل، ریشهدار یا پایدار شناخته میشود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم متأصل در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که بر عمق و ثبات یک ویژگی دلالت دارند.
به فارسی
معادلهای روان و سره فارسی برای این واژه شامل اصیل، ریشهدار، استوار و پایدار است که مفهوم ماندگاری و اصالت عمیق را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل متاصل
واژه «مُتأصّل» یک صفت وامگرفته از زبان عربی و از ریشه سهحرفی «أ ص ل» (باب تفعّل) است. این کلمه در ادبیات فارسی برای اشاره به هر چیزی که دارای اصالت عمیق، پایداری فراوان و ریشهای مستحکم باشد به کار میرود؛ مانند یک سنت فرهنگی متأصل یا باوری که در جان فرد متأصل شده است. در نمادشناسی ادبی، درخت کهنسالی که ریشههای آن به اعماق خاک نفوذ کرده، بهترین تصویر عینی برای درک این مفهوم است.
نکته بسیار مهم در زبان فارسی، مرزبندی دقیق میان این واژه و واژه همآوا اما کاملاً متفاوت «مُستأصل» است. مستأصل از باب استفعال به معنی درمانده، بیچاره و کسی است که راه چاره را گم کرده است، در حالی که متأصل معنایی مثبت و همراه با افتخار و اصالت را حمل میکند. اشتباه نگارشی یا شنیداری این دو واژه میتواند معنای یک متن را به کلی دگرگون سازد.
اگرچه خود کلمه «متأصل» به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما مشتقات دیگر همخانواده آن مانند «أصل» در آیاتی نظیر آیه ۲۴ سوره ابراهیم به کار رفتهاند، جایی که خداوند کلمه طیبه را به درختی پاک تشبیه میکند که ریشه آن ثابت و استوار (أصلها ثابت) و شاخههایش در آسمان است. این تصویر دقیقاً بازتابدهنده معنای عمیق متأصل بودن در فرهنگ اسلامی و ایرانی است.