یعنی چه
واژه القدوس صیغه مبالغه است که بر پاکی بینهایت دلالت دارد. این کلمه به معنای ذاتی است که کاملاً مقدس، مطلقاً پاک و منزه از هر چیزی است که شایسته ذات الهی نباشد.
تلفظ
این واژه با فتح همزه وصل در ابتدا (در حالت آغازین)، سکون لام، ضم قاف، تشدید و ضم دال تلفظ میشود.
در جدول
در بازیهای جدول کلمات، پاسخ واژه «القدوس» به عنوان یکی از نامهای خداوند یا معادل منزه و پاک، یک کلمه ۶ حرفی است.
به انگلیسی
در ترجمه مفاهیم اسلامی و اسماء الحسنی به زبان انگلیسی، از عباراتی استفاده میشود که بر قداست و طهارت مطلق ذات الهی دلالت دارند.
به عربی
القدوس خود واژهای عربی از ریشه «ق د س» است که در کتابهای لغت معتبر عربی به الطاهر و المنزه تفسیر میشود.
به فارسی
رایجترین معادلهای فارسی این واژه شامل «پاک»، «منزه»، «مقدس»، «مبرا» و «خداوند پاک از هر نقص» هستند.
در قرآن
این واژه عیناً با الف و لام (الملک القدوس) ۲ بار در قرآن کریم آمده است: آیه ۲۳ سوره حشر و آیه ۱ سوره جمعه. همچنین ریشه آن در ترکیبهایی مانند «رُوحُ القُدُس» (جبرئیل) و «نُقَدِّسُ لَکَ» نیز به کار رفته است.
نماد چیست
در سنت اسلامی و عرفان، القدوس نماد منزه بودن خداوند از هرگونه شباهت به مخلوقات است؛ پادشاهی که برخلاف ملوک زمینی، هیچ ظلم، کاستی و نقصی در او راه ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل القدوس
واژه «القدوس» یکی از عمیقترین اسماء الحسنی الهی است که به طهارت، نزاهت و پاکی مطلق ذات پروردگار اشاره دارد. این کلمه که صیغه مبالغه از ریشه «قدس» است، نشان میدهد که خداوند نه تنها از هر عیب، نقص و شریکی مبرّا است، بلکه فراتر از هرگونه تصور و شباهت به مخلوقات قرار دارد.
در قرآن کریم، همراهی این نام با صفت «الملک» (پادشاه) نکتهای بسیار دقیق دارد؛ چرا که فرمانروایان زمینی همواره آمیخته به ظلم و کاستی هستند، اما پادشاه حقیقی عالم (خداوند)، فرمانروایی منزه و کاملاً پاک است. مفسران بزرگ مانند علامه طباطبایی بر این پیوند معنایی تأکید ویژهای داشتهاند.
به طور کلی، این نام در عرفان اسلامی تجلیبخش طهارت معنوی و قدسیت است و به مؤمنان یادآوری میکند که مسیر تقرب به پروردگار، از معبر پاکسازی درون و طهارت روح میگذرد.