از نوشیدنی ها یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل از نوشیدنی ها

ترکیب واژگانی «از نوشیدنی‌ها» از نظر ساختار دستوری یک متمم است که از حرف اضافهٔ «از»، اسم پیشرو «نوشیدنی» و نشانهٔ جمع «ها» تشکیل شده است. واژهٔ پایه یعنی نوشیدنی، از مصدر پارسی میانه و باستان «نوشیدن» (برگرفته از ریشه هندوآریایی به معنی چشیدن یا لذت بردن و مرتبط با انوشه به معنای جاویدان) به همراه پسوند صفت لیاقت «ـی» ساخته شده است. این کلمه در طول تاریخ زبان فارسی تغییر ساختاری اندکی داشته و همواره برای توصیف مایعاتی که بلعیده می‌شوند به کار رفته است.

در ساختار زبان و ادبیات فارسی، نوشیدنی‌ها در مقابل مأکولات یا همان غذاهای جامد قرار می‌گیرند. اگرچه خود این ترکیبِ متممی به صورت مستقیم در متون کهن به عنوان یک مدخل واحد ثبت نشده، اما تک‌واژهای سازندهٔ آن ریشه‌ای اصیل دارند. در کاربردهای نمادین و فرهنگی، مقولهٔ نوشیدنی‌ها به ویژه مایعاتی چون آب و شربت‌های سنتی، نمادی از حیات، طراوت، پاکی و مایهٔ رفع خستگی و تجدید قوای جسمانی به شمار می‌روند.

از نظر تطبیق معارف قرآنی، هرچند واژهٔ خالص و فارسی «نوشیدنی» در قرآن کریم وجود ندارد، اما معادل‌های مفهومی آن به وفور یافت می‌شوند. واژهٔ «أَشْرِبَة» که جمع «شراب» به معنای عام مایع قابل آشامیدن است، در آیاتی مانند آیه ۶۹ سوره نحل به کار رفته است. همچنین واژگانی مانند «ماء» (آب) و «لبن» (شیر) و مفاهیمی که به مایعات گوارای بهشتی یا آشامیدنی‌های دیگر اشاره دارند، همگی منطبق بر همین دستهٔ معنایی در فرهنگ اسلامی هستند.