یعنی چه
طواف نساء یکی از مناسک و واجبات پس از اعمال اصلی حج (تمتع، قران، افراد) و عمره مفرده در فقه امامیه (شیعه) است. با بستن احرام، رابطه و هرگونه لذت جنسی با همسر بر زائر حرام میشود و پس از انجام این طواف هفتگانه و خواندن نماز آن، همسر دوباره بر او حلال میگردد.
تلفظ
این عبارت به صورت «طَوافِ نِساء» با فتح طاء و واو در کلمه اول، و کسر نون و مد الف در کلمه دوم تلفظ میشود.
به انگلیسی
در منابع انگلیسی و اسلامی برای مخاطبان بینالمللی از اصطلاح آوانگاریشده Tawaf al-Nisa یا معادل توصیفی Circumambulation of Women استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح فقهی از زبان عربی وارد فقه اسلامی شده و در متون عربی نیز دقیقاً به صورت «طواف النساء» به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی معادل تککلمهای دقیقی برای آن وجود ندارد و از همین ترکیب عربی استفاده میشود، اما از نظر کارکردی میتوان آن را «طوافِ حِلیّت» یا طواف پاکدامنی و بازگشت به علایق زوجیت نامید.
در قرآن
عین عبارت «طواف نساء» در قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، بر اساس روایات تفسیری فقه شیعه، مقصود از عبارت «وَلْیَطَّوَّفُوا بِالْبَیْتِ الْعَتیقِ» در آیه ۲۹ سوره مبارکه حج، همان طواف نساء دانسته شده است که تکلیفی مجزا از طواف زیارت است.
جمعبندی و توضیح کامل طواف نساء
طواف نساء یکی از ارکان و واجبات پایانی مناسک حج و عمره مفرده در فقه شیعه است. زائران خانه خدا پس از محرم شدن، از برخی محرمات از جمله رابطه زناشویی منع میشوند. پس از انجام اعمال اصلی حج، انجام این طواف که شامل هفت دور چرخیدن به دور کعبه و اقامه دو رکعت نماز پشت مقام ابراهیم است، الزامی است تا این محدودیت برطرف شده و همسر بر فرد حلال شود.
این عبادت فقهی نمادی از تکریم نهاد خانواده، پاکدامنی و بازگشت تعهدآمیز به زندگی عادی پس از یک دوره ریاضت عبادی و معنوی است. عدم انجام آن (حتی از روی فراموشی) موجب باقی ماندن حرمت رابطه با همسر میگردد تا زمانی که فرد خود یا نایبش آن را به جا آورد.