یعنی چه
واژه ابرار جمع کلمه «بَرّ» یا «بارّ» است. در لغت به انسانهای پاکسرشت، درسترفتار و فرمانداری گفته میشود که طاعت خدا را به جای میآورند و کارهای خیر را صرفاً به خاطر خودِ خیر و خشنودی حق انجام میدهند، نه برای منفعت شخصی یا کسب شهرت.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «نیکوکاران» یا «پرهیزگاران» کاربرد دارد و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادلسازی این واژه قرآنی و اخلاقی، از صفاتی استفاده میشود که پاکدامنی، پارسایی و عدالت رفتاری را میرسانند.
به عربی
واژه ابرار اصالتاً عربی است و از ریشه ثلاثی (ب-ر-ر) مشتق شده است. در زبان عربی به عنوان جمع مکسر برای اشاره به گروه نیکوکاران به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل نیکان، صالحان، پاکان، راستکرداران، خیرخواهان و فرمانبرداران است. در زبان فارسی، این کلمه به عنوان اسم خاص برای نامگذاری افراد یا اماکن نیز محبوبیت دارد.
در قرآن
این واژه ۶ بار به صورت صریح در قرآن مجید به کار رفته و معمولاً در مقابل «فجار» (تبهکاران) قرار دارد؛ مانند آیه ۵ سوره انسان و آیه ۱۳ سوره انفطار (إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ). در تفاسیر اسلامی، اعمالی چون ایمان به خدا، وفای به عهد و نذر، بخشش مال به نیازمندان و اطعام مسکین از ویژگیهای آنان شمرده شده و مصداق بارز آن در شأن اهلبیت (ع) نازل شده است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و اصطلاحات عرفانی، ابرار نماد انسانهای کامل اخلاقی، ایثار و اخلاص تام هستند که از هوای نفس گذشتهاند. در سلوک عرفانی، مقام آنها پس از اولواالالباب (خردمندان) و در مرتبهای پایینتر از مقربان قرار دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ابرار
واژه «ابرار» یک واژه اصیل عربی و قرآنی است که به زبان فارسی وارد شده و جمع کلمه «بَرّ» یا «بارّ» به معنای نیکوکاران، پرهیزگاران و راستکرداران است. ریشه این واژه از (ب-ر-ر) میآید که معنای گستردگی و نیکی را در خود دارد؛ مفسران میگویند همانطور که واژه «بَر» به معنای خشکی و بیابان وسیع است، انسانهای ابرار نیز روحی وسیع و کارهای نیکی با بازتاب گسترده در جامعه دارند.
این کلمه در قرآن کریم جایگاه والایی دارد و در آیات متعددی به عنوان الگوی بندگان صالح که بدون چشمداشت و صرفاً برای رضایت الهی ایثار میکنند، توصیف شده است. در ادبیات فارسی و عرفان نیز ابرار نماد پاکی، طهارت نفس و اخلاص به شمار میروند و متضاد کلماتی چون فجار (بدکاران) و اشرار هستند.