یعنی چه
سخن پرطمطراق به گفتار یا نثری گفته میشود که ظاهری بسیار مجلل، پرطنطنه و پرزرقوبرق دارد، اما بار معنایی و عمق آن کمتر از ابهت ظاهریاش است. این نوع کلام اغلب با فخرفروشی، مبالغه، خودنمایی و الفاظ متکلفانه همراه است و سادگی طبیعی زبان در آن رعایت نمیشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [sa-xan-e por-tam-ta-rāgh] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتواند خود ترکیب «سخن پرطمطراق» (۱۱ حرف) یا واژههای هممعنی مانند طنطنه، متکلف و مغلق باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف کلامی که بیش از حد آراسته، مغلق و پرادعاست از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاحاتی که به مفهوم تکلف، ابهت ظاهری و طنینانداز بودن کلام اشاره دارند، به عنوان معادل به کار میروند.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این ترکیب شامل واژههایی چون کلام متکلف، گفتار پرآبوتاپ، سخن دهانپرکن، فخیم، و سخن اغراقآمیز است که به دور بودن کلام از سادگی و صراحت دلالت میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل سخن پرطمطراق
عبارت «سخن پرطمطراق» در ادبیات و گفتگوهای روزمره به کلامی اشاره دارد که بیش از حد مجلل، سنگین و مزین به آرایههای افراطی است. این واژه از ترکیب «سخن» و «پرطمطراق» (دارای دبدبه و هیاهو) ساخته شده و ریشهٔ جزء دوم آن به اصطلاحات نامآوا و اتباعی بازمیگردد که برای نشان دادن صدا و جلوهٔ توخالی به کار میرفته است.
در نقد ادبی و مکتوبات، این اصطلاح معمولاً بار معنایی منفی یا کنایهآمیز دارد و به نثرها یا گفتارهایی اطلاق میشود که نویسنده یا گوینده با استفاده از کلمات قلمبهسلمبه سعی در بزرگ جلوه دادن یک مفهوم ساده دارد. به عبارتی، این نوع سخن بسان طبل توخالی است که ظاهر و طنطنهای پرابهت دارد اما درون آن فاقد عمق، صراحت و بیپیرایگی است.