یعنی چه
دوکنشین اتریش به یک قلمرو، حکومت یا واحد سیاسی-فئودالی در قرون وسطی و دوران مدرن اولیه در اروپای مرکزی اشاره دارد. این سرزمین که هسته اصلی کشور اتریش امروزی را تشکیل میدهد، در دورهای مشخص (بین سالهای ۱۱۵۶ تا ۱۴۵۳ میلادی) بخشی از امپراتوری مقدس روم بود و توسط فرمانروایان محلی رتبه بالایی به نام «دوک» اداره میشد.
تلفظ
این عبارت تاریخی به صورت «دوکْ نِ شینِ اوتْ ریش» (Duchy of Austria) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «دوک نشین اتریش» با ۱۲ حرف است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این اصطلاح شامل «قلمرو دوک اتریش»، «دوکسالاری اتریش» یا «حکومت دوکی اتریش» است که به ساختار قدرت فئودالی در آن مقطع اشاره دارد.
نماد چیست
نشان رسمی این قلمرو یک سپر سرخ با یک نوار افقی سفید (نقرهای) در میان آن بود که بعدها به پرچم ملی اتریش تبدیل شد. همچنین شعار معروف خاندان هابسبورگ یعنی A.E.I.O.U به همراه تاج دوک و عقاب امپراتوری از نمادهای اصلی این حکومت فئودالی به شمار میرفتند.
جمعبندی و توضیح کامل دوک نشین اتریش
اصطلاح «دوکنشین اتریش» پدیدهای کاملاً ژئوپلیتیک و تاریخی مربوط به اروپای مسیحی در قرون وسطی است. ریشه واژه «دوک» به کلمه لاتین Dux به معنای رهبر یا سردار بازمیگردد که پس از ترکیب با پسوند مکان «نشین» و واژه آلمانی اتریش (به معنای قلمرو شرقی)، برای توصیف این قلمرو فئودالی استفاده شده است. این اصطلاح به دلیل ماهیت جغرافیایی و فرهنگی خاص خود، هیچگونه کاربرد یا ردی در قرآن کریم و ادبیات قرآنی ندارد.
در ساختار سیاسی آن دوران، دوکنشین مرتبهای پایینتر از پادشاهی یا امپراتوری داشت، اما پایهگذار اصلی قدرت خاندان بزرگ هابسبورگ در اروپا شد. این قلمرو بعدها در روند تحولات تاریخی به آرشیدوکنشین و در نهایت به امپراتوری اتریش ارتقا یافت.
به عنوان نمونه کاربرد در جمله میتوان گفت: «با صدور فرمان گواهینامه کوچک در سال ۱۱۵۶ میلادی توسط امپراتور مقدس روم، دوکنشین اتریش رسماً به عنوان یک قلمرو مستقل فئودالی پایهگذاری شد و از مارگرافنشین باواریا تفکیک گردید.»