یعنی چه
واژه فلوات به معنای صحراها، بادیهها و زمینهای پهناور و خالی از سکنه است که آب و گیاهی در آنها یافت نمیشود. این کلمه برای توصیف وسعت خشکی و هراسناکی بیابان به کار میرود.
تلفظ
این واژه به فتح فاء و فتح لام تلفظ میشود و در اصل یک لفظ عربی است که وارد زبان فارسی شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، کلمه فلوات پنج حرفی است و معمولاً به عنوان پاسخ برای رمزهای «بیابانها»، «صحراهای وسیع» یا «جمع فلات» کاربرد دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع مؤنث سالم از کلمه «فلاة» است. در زبان عربی نیز به همان معنای بیابانهای وسیع و بیآمدورفت استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل بیابانها، دشتهای پهناور، بادیهها و زمینهای خشک و بایر است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و کلاسیک فارسی، فلوات نمادی از حیرت، غربت، تنهایی و مسیرهای دشوار و پرمخاطره زندگی و سلوک است؛ مانند تعبیر «فلوات عشق» که نشاندهنده سختی راه عاشقی است.
جمعبندی و توضیح کامل فلوات
واژه فلوات یک واژه اصیل عربی است که به عنوان جمع مؤنث کلمه «فلاة» شناخته میشود. این واژه در لغت به معنای بیابانهای بسیار وسیع، دشتهای پهناور خشک و زمینهای خالی از آب و گیاه است که به دلیل وسعت زیاد، عبور از آنها با سختی و هراس همراه است.
اگرچه این کلمه در متن صریح قرآن کریم به کار نرفته، اما در متون دینیِ صدر اسلام و احادیث شیعه و سنی مکرراً دیده میشود؛ از جمله بارزترین نمونههای آن میتوان به خطبه ۱۹۸ نهجالبلاغه اشاره کرد که در آن از دانایی خداوند به فریاد حیوانات در بیابانها سخن گفته شده است.
در ادبیات فارسی و عرفانی نیز شاعران و نویسندگان بزرگ مانند سعدی و عینالقضات همدانی از این کلمه برای تصویرسازی فضای تنهایی، گمگشتگی و سختیهای مسیر عشق و عرفان استفاده کردهاند و آن را به عنوان نمادی از حیرت و بیپناهی در برابر عظمت طبیعت و دشواریهای سلوک به کار بردهاند.