یعنی چه
عبارت «وفاء بعهد» به معنای به کمال رساندن و بهجا آوردن بیکموکاست عهد و پیمان است. این مفهوم نشاندهنده صداقت، خوشقولی و التزام فرد به تعهدات اخلاقی، اجتماعی و دینی خود است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [وَ فاءُ بِ عَهْد] است که از دو واژهٔ عربی «وفاء» و «عهد» ترکیب شده است.
در جدول
پاسخ مورد نظر برای این عبارت در حل جدول کلمات متقاطع، خود واژهٔ «وفا ء بعهد» با احتساب ۸ حرف یا معادلهایی چون خوشقولی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از ترکیبهایی چون عمل به پیمان یا وفاداری برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
این عبارت خود ریشه در زبان عربی دارد و در متون فصیح معمولاً همراه با الف و لام به صورت «الوفاء بالعهد» به کار میرود.
در قرآن
این مفهوم بارها در قرآن کریم مورد تأکید قرار گرفته است؛ مانند آیه «وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا» (و به عهد خود وفا کنید که از عهد سؤال خواهد شد) و آیه «أَوْفُوا بِالْعُقُودِ» در سوره مائده که نشاندهنده جایگاه والای اخلاقی و فقهی آن است.
جمعبندی و توضیح کامل وفا ء بعهد
عبارت «وفاء بعهد» که در زبان فارسی بیشتر به صورت «وفای به عهد» شناخته میشود، یکی از کلیدیترین مفاهیم اخلاقی، انسانی و دینی است. این واژه از ریشه «وفی» به معنی کامل کردن و بیکموکاست انجام دادن گرفته شده و دلالت بر پایبندی همهجانبه به قولها، قراردادها و سوگندها دارد.
در فرهنگ اسلامی و ایرانی، وفای به عهد به عنوان چسب اجتماعی و مایهٔ تحکیم پایههای اعتماد میان افراد جامعه شناخته میشود. قرآن کریم و متون ادبی فارسی مکرراً انسانها را به این فضیلت دعوت کردهاند، چرا که گسستن پیمان (خلف وعده) موجب سلب اعتماد عمومی و از هم پاشیدگی روابط انسانی میگردد.