یعنی چه
خوشقول به فردی گفته میشود که در انجام وعدهها، قرارها و تعهدات خود (چه از نظر زمانی و چه از نظر اخلاقی) صادق و دقیق است و به حرفی که میزند پایبند میماند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «خوش» (با ضمه خ) و «قول» (با فتح قاف و سکون واو) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه معمولاً خود کلمه «خوشقول» (بدون فاصله) با ۶ حرف است. معادلهای دیگر آن «خوشعهد» یا «وفادار» هستند.
به انگلیسی
بسته به متن، اگر منظور خوشقولیِ زمانی باشد از Punctual و اگر وفاداری اخلاقی به عهد باشد از کلماتی مثل Reliable یا اصطلاح True to one's word استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم خوشقولی از ترکیبهایی چون صادقالوعد یا تعابیری مثل وفیّ بالوعد استفاده میکنند.
به فارسی
واژه «خوشقول» یک صفت مرکب ترکیبی است که از «خوش» (فارسی) و «قول» (وامواژه عربی به معنی سخن و وعده) ساخته شده است. معادلهای اصیل و سره فارسی آن شامل خوشپیمان، خوشعهد و پایبند به پیمان است. متضاد آن نیز «بدقول» و «بدعهد» نام دارد.
در قرآن
خود واژه ترکیبی و عامیانه «خوشقول» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما مفهوم کلیدی آن یعنی وفای به عهد بسیار ستوده شده است. برای نمونه در آیه ۵۴ سوره مریم، حضرت اسماعیل (ع) با عبارت «إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ» (او بسیار خوشقول و راستوعده بود) توصیف شده است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و اخلاق اجتماعی، خوشقولی نماد بارز اعتبار شخصی، احترام به وقت دیگران و صداقت است. هرچند نماد طبیعی یا حیوانی خاصی برای آن تعریف نشده، اما در مفاهیم تصویری، نمادهایی چون «دست دادن» یا «حلقه» به عنوان نشانههای عهد و پیمانداری شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل خوشقول
واژه «خوشقول» یکی از صفات اخلاقی و اجتماعی برجسته در فرهنگ ایرانی است که به ترکیبی از زمانشناسی، وفاداری و صداقت اشاره دارد. این کلمه از نظر ساختاری ترکیبی از زبان فارسی و عربی است و فردی را توصیف میکند که به قول و قرارهای خود پایبند بوده و دیگران میتوانند روی حرف او حساب کنند.
در نظامهای ارزشی و دینی نیز این مفهوم تحت عنوان «وفای به عهد» یا «صداقت در وعده» مورد تاکید فراوان قرار گرفته است. در روابط انسانی، خوشقول بودن کلید اصلی جلب اعتماد عمومی و نمادی از احترام متقابل به حقوق و زمان دیگران محسوب میشود.