یعنی چه
«تناورتر» صفت تفضیلی (برتر) از واژهٔ تناور است. این کلمه برای توصیف انسانهای درشتهیکل، قویجثه و همچنین درختان کهنسال، بزرگ و ضخیم به کار میرود که جثه و ابعاد آنها از بقیه بزرگتر و تنومندتر است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «تَ نا وَر تَر» است که از سه هجای واژهٔ اصلی به همراه پسوند تفضیلی تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این راهنما کلمهٔ «تناور تر» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل میشود. طراحان جدول معمولاً آن را به عنوان معادل قویهیکلتر یا درشتجثهتر میآورند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم تناورتر از صفتهای تفضیلی مربوط به حجم، بدنه و قدرت جسمانی استفاده میشود.
نماد چیست
واژهٔ تناور و شکل تفضیلی آن در ادبیات فارسی نماد مظهر قدرت، پایداری و استواری کهن است. برای مثال «درخت تناورتر» نمادی از قدمت، ریشهدار بودن و عظمتِ به کمال رسیده در طبیعت به شمار میرود و گاه به صورت استعاری برای سازمانها یا باورهای بسیار محکم و باسابقه نیز به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تناور تر
واژهٔ «تناورتر» یک صفت تفضیلی ساختیافته و اصیل در زبان فارسی است. ساختار لغوی آن از ترکیب «تن» (به معنی جسم و بدنه) به همراه پسوند اتصاف «آور» (دارنده) تشکیل شده که کلمهٔ «تناور» به معنی دارندهٔ تن بزرگ را میسازد؛ در نهایت با اضافه شدن پسوند «تر»، معنای برتری و مقایسهای (تنومندتر و بزرگجثهتر) به خود میگیرد.
این واژه در متون کهن و ادبیات رسمی کاربرد فراوانی دارد. از نظر کاربرد در جمله، هم برای جانداران و انسانهای درشتهیکل و هم برای پدیدههای طبیعی مانند درختان کهنسال و قطور استفاده میشود؛ به عنوان مثال جملاتی نظیر «این بالوت کهنسال، از تمام درختان جنگل تناورتر است» نمونهای از کاربرد طبیعی آن است.
نکتهٔ قابل توجه این است که واژهٔ «تناور» یا «تناورتر» به دلیل ریشهٔ کاملاً فارسی خود، عیناً در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، در تفاسیر و برگردانهای فارسی آیات، مفاهیمی همچون درختان باشکوه و استوار (مانند شجره طیبه) غالباً به درختان تناور تشبیه و ترجمه شدهاند.