یعنی چه
علم یقین یا علمالیقین به معنای دانستن و باور قطعی به یک حقیقت است که از طریق شواهد عقلی، نقل معتبر یا برهان منطقی حاصل میشود، به طوری که هیچگونه شک و شبههای در آن راه نداشته باشد. این مفهوم، نخستین مرتبه از مراتب سهگانه یقین در عرفان و فلسفه اسلامی است.
تلفظ
این عبارت در زبان فارسی به صورت «عِلمِ یَقین» (elme yaqin) و در اصل عربی به صورت «عِلْمُ الْیَقین» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً خود «علم یقین» با ۷ حرف است. همچنین ممکن است به صورت «علم الیقین» با ۹ حرف نیز مد نظر قرار گیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم معادلهای متعددی وجود دارد که به جنبه قطعی و استدلالی آن اشاره میکنند.
به عربی
این واژه اصالتاً ترکیبی عربی است و در زبان مبدأ نیز دقیقاً به همین صورت و با همین معنا به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی این اصطلاح شامل واژههایی چون بیگمانی، دانش قطعی، اطمینان خاطر، ایقان، قطع و اعتقاد جازم است که بر زوال کامل شک دلالت دارند.
در قرآن
این عبارت دقیقاً در آیه ۵ سوره مبارکه تکاثر آمده است: «کَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقِینِ»؛ یعنی چنان نیست که شما میپندارید، اگر به علمالیقین (دانش قطعی) میدانستید، حتماً حقیقت را پیش از وقوع درک میکردید.
نماد چیست
در متون عرفانی و فلسفی، نماد علمالیقین «دیدن دود از دور» است. این دیدن انسان را به وجود آتش مطمئن میکند، بدون آنکه خود آتش را مستقیماً مشاهده کرده باشد. این مرتبه در مقابل «عینالیقین» (دیدن خود آتش) و «حقالیقین» (سوختن در آتش و لمس آن) قرار دارد.
جمعبندی و توضیح کامل علم یقین
علم یقین (یا علمالیقین) یکی از اصطلاحات کلیدی در حوزه معارف قرآنی، فلسفه و عرفان اسلامی است که به پایینترین و اولین مرتبه از مراتب سهگانه یقین اشاره دارد. این مرتبه از آگاهی، از طریق استدلالهای عقلی، نشانهها، براهین منطقی یا اخبار صادق و موثق به دست میآید. ویژگی بارز علم یقین این است که اگرچه بر اساس مشاهده مستقیم نیست، اما استحکام منطقی آن به حدی است که هرگونه شک، شبهه، گمان و تردید را در ذهن انسان از بین میبرد و جایگاهی پایدار دارد.
در تبیین مراتب معرفت، حکما و عرفا معمولاً از تمثیل آتش استفاده میکنند؛ در این تمثیل، علمالیقین مانند آن است که انسان از دیدن دودی که از افق برمیخیزد، به وجود آتش پی ببرد. این آگاهی کاملاً قطعی و درست است، اما با مرتبه بعدی یعنی «عینالیقین» که دیدن خود شعلههای آتش است، و مرتبه نهایی یعنی «حقالیقین» که لمس گرمای آتش و سوختن در آن است، تفاوت دارد و جنبه فکری و استدلالی آن غلبه دارد.