یعنی چه
این واژه اسم ابزار بر وزن «مِفْعَلَه» است و در زبان فصیح به معنی هر چیزی است که برای روفتن و تمیز کردن سطوح به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسرهٔ میم، سکون حاء و فتح سین و راء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع اگر به عنوان راهنما واژهای ۵ حرفی به معنی جارو یا وسیله رفتوروب عربی خواسته شود، پاسخ محسره است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به ابزار دستی نظافت زمین از واژه Broom استفاده میشود.
به عربی
در عربی معاصر بیشتر از واژه مکنسه استفاده میشود، اما محسره در متون کهن به عنوان اسم ابزار کاربرد دارد.
به ترکی
معادل دقیق این واژه در زبان ترکی استانبولی süpürge است که برای انواع جارو به کار میرود.
به فارسی
مترادفهای دقیق فارسی این واژه شامل جارو، خاکروب و هر نوع وسیله دستی برای نظافت و ستردن خاک از زمین است.
در قرآن
خود واژه «محسره» به صورت مستقیم در قرآن ذکر نشده است؛ با این حال، مشتقاتی از ریشه ثلاثی مجرد آن (ح س ر) مانند «محسوراً» در سوره اسراء آیه ۲۹ به معنی خسته و درمانده به چشم میخورد که وجه تسمیه ابزار نیز به برهنه کردن زمین از خاک بازمیگردد.
نماد چیست
از آنجا که ریشه این واژه به معنای کنار زدن پوشش و آشکار کردن است، میتوان آن را نمادی از پاکسازی، رفع موانع و عیان کردن چهره واقعی هر چیز دانست.
جمعبندی و توضیح کامل محسره
واژه مِحْسَرَه یک اسم ابزار عربی است که از ریشه ثلاثی (ح-س-ر) مشتق شده و در لغتنامههای کهن به معنای جارو و وسیله رفتوروب ثبت شده است. این واژه به دلیل ساختار اشتقاقی خود، به عملِ برهنه کردن زمین از گرد و غبار اشاره دارد. در حل جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه ۵ حرفی به عنوان معادل فصیح یا قدیمی جارو کاربرد دارد.
باید توجه داشت که این واژه مکتوب نباید با واژه «محاصره» (به معنی احاطه کردن نظامی یا جغرافیایی) که از ریشه (ح-ص-ر) است اشتباه گرفته شود. همچنین تشابه اسمی نزدیکی با «وادی مُحَسِّر» دارد؛ درهای مشهور میان منی و مزدلفه در مکه که محل زمینگیر شدن سپاه ابرهه بوده است، اما از نظر معنایی با ابزار نظافت متفاوت است.
در مجموع، محسره واژهای تخصصی و اصطلاحی در متون لغوی است که معادلهای امروزی آن در زبانهای فارسی، عربی و انگلیسی به ترتیب جارو، مکنسه و Broom هستند.