یعنی چه
به کسی گفته میشود که به عضویت لژهای فراماسونری (بهویژه در دوران قاجار و پهلوی در ایران) درآمده بود. این اصطلاح اشاره به افرادی دارد که در تشکیلات مخفی و برادری ماسونی فعالیت میکردند و موظف به حفظ اسرار آن بودند.
تلفظ
این ترکیب واژگانی به صورت عُضوِ فِراموشخانِه (ozv-e farāmūš-khāneh) تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ «عضو فراموشخانه» (۱۳ حرف)، «فراماسون» (۸ حرف) یا «ماسون» (۵ حرف) باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از واژگان رسمی تشکیلات ماسونی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به اعضا و ساختار این تشکیلات از ریشه ماسونیه استفاده میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل عضو فراموشخانه
اصطلاح «عضو فراموشخانه» یک ترکیب واژگانی تاریخی، سیاسی و اجتماعی در زبان فارسی است که ریشه در دوران قاجار دارد. این عبارت به عنوان برگردان یا معادلی برای اعضای لژهای فراماسونری (Freemasonry) ساخته شد؛ چرا که نخستین بار میرزا ملکمخان ناظمالدوله انجمنی مخفی را با نام «فراموشخانه» در ایران بنیان گذارد. علت این نامگذاری مکتوم ماندن اسرار، سوگندهای سخت و پنهانکاری شدیدی بود که اعضا به آن پایبند بودند، به طوری که گویی همهچیز در آن مکان فراموش میشد.
از نظر ساختار واژگانی، این اصطلاح از ترکیب «عضو» (عربی) و «فراموشخانه» (مرکب از فراموش و خانه با ریشه پهلوی) شکل گرفته است. در بافتارهای تاریخی و ادبی ایران، به این افراد گاهی «اهل سرّ» نیز میگفتند. این اصطلاح کاملاً معاصر و مدنی است و هیچگونه ریشه یا کاربردی در متون کهن مذهبی مانند قرآن ندارد.
در فرهنگ عمومی و نمادشناسی مرتبط، اعضای فراموشخانه با نشانهایی چون پرگار و گونیا، چشم جهانبین و پیشبندهای خاص شناخته میشدند که همگی برگرفته از سنتهای معماری قرون وسطای اروپا و نمادهای فراماسونری جهانی است. امروزه این واژه بیشتر در متون تاریخ معاصر ایران و تحلیلهای سیاسی مربوط به عصر قاجار و پهلوی به کار میرود.