یعنی چه
این واژه در زبان عربی صفت منسوب به «رجال» (مردان) است. در کاربرد عمومی و معاصر به امور مردانه (مانند پوشاک یا عطر) اشاره دارد، اما در زبان فارسی و متون دینی، بیشتر به عنوان صفت برای مباحث، کتابها و فواید مرتبط با «علم رجال» (بررسی وثاقت و اعتبار راویان حدیث) به کار میرود.
تلفظ
در اصطلاح منسوب به رجال به صورت «اَلرِّجالیه» (Er-recâliyye) و در مفهوم مردانگی به صورت «اَلرُّجولیه» (Er-rucûliyye) تلفظ میشود.
به انگلیسی
در فضاهای عمومی معادل خصوصیات مردانه و در متون حدیثی معادل مطالعات راویشناسی است.
به ترکی
در زبان ترکی برای توصیف ویژگیها یا کالاهای متعلق به مردان استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق آن بستگی به بافت متن دارد؛ در متون عادی «مردانه» یا «وابسته به مردان» و در متون حوزوی و مذهبی «مربوط به ارزیابی راویان» معنا میدهد.
نماد چیست
این کلمه واژهای ساختاری و توصیفی است؛ در معنای عام نماد صفت ذکوریت و در معنای خاص نماد روشمندی مذهبی در سنجش اصالت روایات است و نماد تصویری خاصی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل الرجالیه
واژه «الرجالیه» یک اصطلاح عربی با دو کاربرد کاملاً متمایز است. در وجه اول و عامیانه، این کلمه صفت نسبتی برای اشاره به جنس مذکر، پوشاک، عطور یا ویژگیهای رفتاری مردان است که با مفاهیمی مثل رجولیت و ذکوریت همپوشانی دارد. در این کاربرد، متضاد آن واژگانی چون «النسائیه» یا «الانوثیه» خواهد بود.
در وجه دوم که در زبان فارسی و اصطلاحات اسلامی رواج بالایی دارد، این کلمه به عنوان صفتی برای کتابها، رسالهها و قواعد «علم رجال» (مانند الفوائد الرجالیه) استفاده میشود. علم رجال دانش ارزیابی موشکافانه زندگی و صداقت راویان حدیث است تا مشخص شود روایات منقول از آنها تا چه حد قابل اعتماد هستند؛ بنابراین کلمه در این بافت بار علمی و مذهبی دارد.
ریشه اصلی این لغت به حروف «ر ج ل» بازمیگردد که معنای پایهای آن حرکت، پا و مرد است. اگرچه خود این ترکیبِ اسمی به طور مستقیم در قرآن نیامده، اما شکل جمع آن یعنی «رجال» بارها در آیات قرآن با معنای مردان بلندمرتبه یا جنس مذکر به کار رفته است.