یعنی چه
ترکیب وصفی خوراک لذیذ به معنای طعام مطبوع و خوشطعمی است که با میل و اشتها خورده میشود. این اصطلاح از دو جزء خوراک (فارسی) و لذیذ (عربی) ساخته شده و نشاندهنده غذایی است که طعمی مطلوب و سازگار با طبع دارد.
تلفظ
این ترکیب از واژهٔ فارسی «خوراک» به همراه کسرهٔ اضافه و صفت عربی «لَذیذ» (با فتح لام و سکون ذال اول) تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، عبارت خوراک لذیذ دقیقاً ۹ حرف دارد. از مترادفهای آن نظیر غذای مطبوع یا طعام خوشطعم نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، از ترکیبهای متفاوتی برای رساندن این معنا استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از واژگان شهی و لذیذ برای توصیف غذاهای خوشطعم و مطبوع استفاده میکنند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این مفهوم با صفت لذتلی به همراه واژه یمک به معنی غذا ساخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل خوراک لذیذ
ترکیب وصفی «خوراک لذیذ» از اتصال واژهٔ اصیل فارسی «خوراک» (ریشه در زبانهای ایرانی باستان و مصدر خوردن) و صفت مشبههٔ عربی «لذیذ» (از ریشه لذّ) پدید آمده است. این عبارت در زبان و فرهنگ فارسی به هر نوع غذای گوارا، خوشطعم و بابطبع اطلاق میشود که خوردن آن با اشتها و کامروایی همراه است.
در نشانهشناسی و فرهنگ عامه، خوراک لذیذ نمادی از رفاه، پاداش، خوشگذرانی و مهماننوازی به شمار میرود. گرچه خودِ این ترکیب به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشهٔ آن برای توصیف نوشیدنیها و نعمات بهشتی (مانند نهرهایی از شراب لذیذ برای نوشندگان) به کار رفته است که بار معنایی مثبت و مطلوب آن را در بستر دینی و ادبی نشان میدهد.