یعنی چه
این عبارت یک مدخل یا واژه مستقل لغوی نیست، بلکه یک ترکیب وصفی و ارجاع کتابشناختی است. این اصطلاح به هر نوع تالیف، نوشته یا اثر ادبی و عرفانی پدید آمده توسط «رشیدالدین ابوالفضل میبدی» اشاره دارد که بارزترین و شناختهشدهترین مصداق آن، کتاب تفسیر بزرگ و ارزشمند «کشفالاسرار و عدةالابرار» است. از آنجا که این عبارت یک ترکیب کلاسیک و ارجاعی است، تعریف دقیق آن بر اساس مستندات ادبی ارائه شده است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «اَثَری اَز رَشیدُدّینِ مَیبُدی» است که در آن واژه اثر با فتحه روی الف و ث، رشیدالدین با ضمه دال اول و تشدید دال دوم، و میبدی با فتح میم و سکون یاء و ضم باء خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات طراحان جدول و معماهای کلمات، این عبارت دقیقاً دارای ۲۰ حرف است. اگر در طراح سوال منظور خودِ عبارت یا اشاره به شاهکار او باشد، پاسخهای اصلی «کشفالاسرار» یا «کشفالاسرار و عدةالابرار» خواهند بود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای برگردان این ترکیب ارجاعی، از ساختارهای توصیفی و مالکیت استفاده میشود تا نشان دهد اثر متعلق به این نویسنده است.
به فارسی
معادلها و عبارات همارز فارسی برای این ترکیب شامل مواردی چون «تالیفی از میبدی»، «تصنیف یا نوشتهای از رشیدالدین میبدی» و «کتاب تفسیری میبدی» است که همگی مفهوم یکسانی را در متون ادبی منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل اثری از رشیدالدین میبدی
عبارت «اثری از رشیدالدین میبدی» در زبان فارسی یک واژه مفرد یا اصطلاح مستقل لغوی به شمار نمیرود، بلکه یک ترکیب اضافی و وصفی است که در دنیای کتابشناسی و تاریخ ادبیات برای ارجاع به تالیفات این دانشمند و مفسر بزرگ قرن ششم هجری استفاده میشود. ریشه واژه «اثر» عربی و به معنای نشانه و باقیمانده است و کلمه «میبدی» نسبتی فارسی است که به شهر میبد در استان یزد اشاره دارد.
در کاربردهای فرهنگی و تخصصی، وقتی سخن از اثری متعلق به رشیدالدین میبدی به میان میآید، ذهن پدیدآورندگان و پژوهشگران بیدرنگ معطوف به شاهکار بیبدیل او یعنی کتاب «کشفالاسرار و عُدّةالأبرار» میشود. این کتاب یکی از باشکوهترین و مفصلترین تفاسیر عرفانی و مسجوع قرآن کریم به زبان فارسی است که بر پایه سخنان و پیرایه پیر هرات، خواجه عبدالله انصاری نگاشته شده است.
این عبارت در حوزه متون ادبی و الهیات، به عنوان نمادی از نثر آهنگین قرن ششم و پیوند استوار میان شریعت و طریقت شناخته میشود. اگرچه خود این ترکیب کامل در متن قرآن وجود ندارد، اما ریشه واژه اثر (آثار) بارها در آیات الهی به کار رفته است و تفسیرِ منسوب به میبدی، خود خدمت بزرگی به درک مفاهیم قرآنی با طعم عرفان ایرانی است.