یعنی چه
طریر واژهای با چند معنای متمایز است؛ در توصیف انسان به مردی خوشسیما، خوشمنظر و دارای ظاهری نیکو گفته میشود. همچنین به نوجوان یا کودکی که تازه مو بر صورتش روییده (نوخط) اطلاق میگردد. در معنای دیگر، این واژه برای اشیاء به کار میرود و به معنای نیزه، شمشیر یا پیکان تیز و برنده است.
تلفظ
این کلمه در زبان اصلی خود و در متون فارسی به صورت طَریر (طَ رِ) تلفظ میشود که فتح در حرف اول (ط) و کسره ممدود در حرف دوم (ر) قرار دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «طریر» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «مرد خوشسیما»، «جوان تازه سبیل درآورده» یا «سلاح تیز و برنده» به کار میرود و دقیقاً ۴ حرف دارد.
به فارسی
با توجه به بستر متن، معادلهای فارسی این واژه عبارتند از: خوشسیما، زیبارو، تازهچهره و نوخط (برای شخص)؛ و کلمات تیز، برنده و براق (برای اسلحه و ابزار قاطع).
در قرآن
واژه «طریر» در قرآن کریم به کار نرفته است. کلمات همریشه یا مشابهی مانند «طری» (به معنی تازه) یا «طیر» (به معنی پرنده) در قرآن وجود دارند، اما خود واژه طریر غیرقرآنی است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و متون کهن، این کلمه بیشتر به عنوان نمادی از جوانی، شادابی چهره و سنین آغازین بلوغ در مردان جوان به کار رفته و کنایه از حسن صورت و تازگی است.
جمعبندی و توضیح کامل طریر
واژه «طریر» یک وامواژه عربی در زبان فارسی است که از ریشه «ط ر ر» مشتق شده است. این کلمه در متون ادبی و کهن دارای دو کاربرد معنایی کاملاً متمایز است؛ در بخش اول که به انسان اشاره دارد، نمایانگر جوانی خوشسیما، تازهرو و نوجوانی است که تازه موی صورتش درآمده و به اصطلاح نوخط است. این کاربرد نمادی از طراوت و زیبایی به شمار میرود.
در کاربرد دوم، این کلمه بار معنایی کاملاً متفاوتی به خود میگیرد و در توصیف ابزار و سلاحهای جنگی مانند شمشیر، نیزه و پیکان به کار میرود که در این حالت معنای تیز، برنده و کارا میدهد. دانستن هر دو جنبه معنایی به درک بهتر اشعار و متون کلاسیک کمک میکند.
این کلمه علیرغم ریشه عربی خود، در کتاب قرآن پیشینهای ندارد و امروزه بیشتر در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک لغت کهن و چهارحرفی مورد توجه قرار میگیرد.