یعنی چه
«سیمایی محزون» یک ترکیب وصفی است و به حالتی از صورت و قیافه اشاره دارد که آثار غم، غصه و اندوه درونی در آن کاملاً نمایان و آشکار است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [sīmā-yī mahzūn] است که از دو واژهٔ «سیما» (با ی نکره/اشاره) و «محزون» تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمات متقاطع با تعداد ۱۱ حرف، خودِ عبارت «سیمایی محزون» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از عبارات متعددی برای توصیف این حالت استفاده کرد.
به عربی
هر دو واژهٔ این ترکیب ریشه در زبان عربی دارند و معادلهای مستقیم آنها در زبان عربی کاربرد فراوانی دارد.
به فارسی
برگردان و معادل خالص فارسی این عبارت شامل کلماتی چون رخسار غمناک، چهرهای اندوهگین، قیافهای دلسوخته و صورت گرفته میشود.
نماد چیست
در متون ادبی، عرفانی و اخلاقی، داشتن سیمای محزون نماد تفکر عمیق، حزن ممدوح سلوکی، دغدغهمندی معنوی و سوگ یا فراق عاطفی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سیمایی محزون
عبارت «سیمایی محزون» یک ترکیب وصفی روان در زبان فارسی است که از دو جزء با ریشههای متمایز ساخته شده است؛ «سیما» به معنی چهره، صورت و نشانه است و «محزون» که اسم مفعول از ریشه عربی حزن است، معنی غمگین را افاده میکند. این ترکیب در کل به معنای رخسار و قیافهای است که بار سنگین اندوه و غصه را در خود منعکس میکند.
این عبارت در متون اخلاقی، مذهبی و کتابهای ادبیات فارسی (مانند توصیف احوال و سیمای دغدغهمند پیامبر اسلام) کاربرد ویژهای دارد. اگرچه خود این ترکیب به صورت یکجا در قرآن کریم نیامده است، اما هر دو واژهٔ سازنده آن (سیما و مشتقات حزن) در آیات متعددی از قرآن به کار رفتهاند.
در ادبیات جلوههای این حالت نمایانگر غمِ وجودی، شکستهای عاطفی یا تفکر عمیق سلوکی است و در کاربردهای روزمره یا مسابقات جدول، به عنوان یک عبارت ۱۱ حرفی با معادلهایی همچون چهره غمناک یا رخسار حزین شناخته میشود.