یعنی چه
این کلمه فعل امر جمع مذکر مخاطب از ریشه «ب ع ث» است و به معنای فرمان دادن به فرستادن فرد یا گروهی برای انجام یک مأموریت، یا تحرک و برانگیختن شخص یا چیزی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسر همزه وصل در ابتدا، سکون باء، فتح عین، ثاء مضموم و واو مدی در پایان است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان معادل قرآنی یا عربی برای عباراتی چون «بفرستید» یا «اعزام کنید» میآید و تعداد حروف خود واژه ۶ حرف است.
به انگلیسی
بسته به متن و سیاق جمله، معادلهای انگلیسی آن ناظر بر فرستادن مأمور یا برانگیختن افراد است.
به عربی
در خود زبان عربی، به عنوان مترادف همزبان میتوان از فعل «أرسلوا» برای فرستادن و ارسال استفاده کرد.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم امر به فرستادن و روانه کردن اشخاص از این افعال استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و مستقیم این واژه به زبان فارسی به صورت فعل امر دوم شخص جمع (شما) و شامل عباراتی نظیر بفرستید، گسیل دارید و گام برداشتن برای آغاز یک مأموریت است.
در قرآن
این کلمه در آیات متعددی از قرآن مجید آمده است؛ از جمله در آیه ۱۹ سوره کهف که اصحاب کهف پس از بیداری میگویند: «فَابْعَثُوا أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هَٰذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ» (پس یکی از خودتان را با این سکههای نقرهتان به شهر بفرستید). همچنین در آیه ۳۵ سوره نساء درباره حل اختلاف خانوادگی میفرماید: «فَابْعَثُوا حَكَمًا مِنْ أَهْلِهِ...» (پس داوری از خانواده او بفرستید).
جمعبندی و توضیح کامل ابعثوا
واژه «ابعثوا» یک فعل امر عربی در صیغه جمع مذکر مخاطب است که از ریشه ثلاثی مجرد «ب ع ث» مشتق شده است. معنای اصلی و بنیادین این ریشه، تحرک، برانگیختن، از جا کندن و فرستادن برای یک هدف یا مأموریت خاص است. در ادبیات دینی و متون فارسی، این واژه بیشتر به دلیل کاربردهای برجستهاش در قرآن کریم شناخته میشود.
در کاربردهای قرآنی، این فعل دقیقاً به معنای دستور به فرستادن یا گسیل داشتن افراد برای انجام کاری معین (مانند خرید غذا توسط اصحاب کهف یا اعزام داوران برای اصلاح میان زوجین) به کار رفته است. این کلمه بار معنایی حرکت، آغاز اقدام و مأموریت را به همراه دارد.
با توجه به اینکه ابعثوا یک فعل دستوری و حرکتی است، پدیده یا نماد اصطلاحی خاصی در فرهنگها برای آن تعریف نشده و صرفاً نمایانگر یک دستور جمعی برای ارسال یا انگیزش است.