یعنی چه
واژه «اطوارا» اصالتاً کلمهای عربی (جمع مکسر طور، منصوب به عنوان حال یا مفعولمطلق) است که به معنای خلقت در حالتها، وضعیتها، هیئتها و مراحل گوناگون و متنوع به کار میرود.
تلفظ
این کلمه با الف مفتوح، ط ساکن، و تنوین نصب در آخر تلفظ میشود: [أَطْوارَنْ].
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ خود واژه «اطوارا» با ۶ حرف است که به عنوان معادل برای راهنماهایی چون «حالتهای گوناگون» یا «مرحله به مرحله در قرآن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
عبارات فوق دقیقترین معادلها برای توصیف مفهوم تکاملی و چندمرحلهای واژه «اطوارا» در زبان انگلیسی هستند.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل مراحلی، تارات (نوبتها)، گونهها، اصناف، احوال و دگرگونیهای پیدرپی است.
در قرآن
این واژه دقیقاً یکبار در قرآن کریم در سوره نوح آیه ۱۴ آمده است: «وَ قَدْ خَلَقَکُمْ أَطْوَاراً»؛ یعنی در حالی که شما را مرحله به مرحله (نظیر نطفه، علقه، مضغه، استخوان و...) یا در صنفها و استعدادهای گوناگون آفرید.
نماد چیست
این کلمه نماد بارز آفرینش تدریجی، تنوع حالتهای وجودی انسان و جهان طبیعت، و سیر حرکت رو به تکامل موجودات است.
جمعبندی و توضیح کامل اطوارا
واژه «اطوارا» اصالتاً ریشهای عربی از ماده «ط و ر» (طَوْر) دارد و جمع مکسر آن «اطوار» به همراه تنوین نصب است. این کلمه در اصل به معنای حالتها، مراحل، شکلها و وضعیتهای گوناگون آفرینش است و ساختاری کاملاً تکاملی و تدریجی را در خلقت نشان میدهد.
نکته جالب اینجاست که در تداول عامه و محاوره زبان فارسی، مفرد این کلمه یعنی «اطوار» (بدون تنوین) تغییر کاربری داده و معنای ثانویهای همچون افاده، ناز، ژست، عشوه یا حرکات تصنعی پیدا کرده است؛ اما شکل تنویندار و قرآنی آن یعنی «اطواراً» کاملاً حفظکننده همان معنای اصیل، ساختاری و دگرگونی مرحلهبهمرحله است.
در تفاسیر معتبر قرآنی مانند المیزان، کاربرد این واژه در آیه ۱۴ سوره نوح هم به تطورات فردی جنین در شکم مادر و هم به تطورات صنفی انسانها از نظر رنگ، جنسیت، نژاد و استعدادهای متنوع دلالت دارد و تنوع عظیمی از حالتهای وجودی را به تصویر میکشد.