یعنی چه
این کلمه یک فعل و ضمیر عربی در زمان ماضی و صیغه متکلممعالغیر (ما) به همراه ضمیر مخاطب (تو) است که معنای بخشش، اعطا و ارزانی داشتنِ همراه با تکریم و مالکیت تام را میرساند.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه با سکون عین، فتح طاء، سکون یاء و فتح نون و کاف به صورت [أَعْطَیْنَاكَ] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این بخش معمولاً خود واژه «اعطیناک» با ۷ حرف یا معنی آن است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت اغلب به صورت ماضی نقلی یا ساده برای بیان بخشش الهی ترجمه میشود.
به عربی
در زبان عربی معیارهای دیگری مانند وهبناک یا منحناک مفاهیم مشابهی دارند، هرچند اعطیناک واجد بار معنایی تکریم ویژهای است.
به فارسی
در برگردانهای فارسی، دقیقترین معادلها شامل «عطا کردیم»، «بخشیدیم» و «ارزانی داشتیم» هستند که جنبه بزرگمنشانه بخشش را منتقل میکنند.
در قرآن
این صیغه با این ترکیبِ دقیق، تنها یکبار در کل قرآن کریم و در آیه نخست سوره کوثر آمده است که به بخشش بیکران خداوند به پیامبر اکرم (ص) اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و تفاسیر اسلامی، این واژه نماد اکرام پیامبر (ص) و اعطای خیر فراوان است. مفسران شیعه بارزترین مصداق این بخشش و کوثر را وجود مبارک حضرت فاطمه زهرا (س) و تداوم نسل پربرکت پیامبر میدانند.
جمعبندی و توضیح کامل اعطیناک
واژه «اعطیناک» یک عبارت فعلی قرآنی از ریشه عربی «ع ط و / ع ط ی» است که به واسطه حضور در آیه مشهور سوره کوثر (إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ)، وارد ادبیات، شعر و فرهنگ عامه مذهبی فارسیزبانان شده است. این کلمه از نظر ساختار صرفی، فعل ماضی جمع به همراه ضمیر مفعولی است و معنای «به تو عطا کردیم» یا «به تو بخشیدیم» را افاده میکند.
تفاوت ظریف این واژه با کلمات مشابهی مانند «آتینا» در این است که اعطیناک نوعی بخششِ توأم با احترام، تکریم و واگذاری مالکیت تام را در بر میگیرد. به همین دلیل در زبان دینی، این کلمه یادآور وفور نعمت، تجلی دستگیری و عنایت خاص خداوند به فرستاده خویش است.
در فرهنگ اسلامی، مفهوم این واژه گره عمیقی با نام حضرت فاطمه زهرا (س) خورده است؛ چرا که مفسران شیعه بزرگترین مصداق این عطای الهی را وجود پربرکت ایشان میدانند که مایه بقا و گسترش نسل پیامبر اسلام گردید.