یعنی چه
این واژه در فرهنگهای معتبر فارسی به حرکت ناگهانی، سرکشی و لگد زدن حیوانات اشاره دارد.
تلفظ
در متون کهن به هر دو صورت آلیز و الیز ضبط شده است که بیشتر به همراه فعل «زدن» یا «کردن» میآید.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ برای راهنمای «جفتک اسب» یا «لگد چهارپایان» به کار میرود.
به انگلیسی
برای توصیف رفتار پرتابی و لگدزدن پای عقب حیوانات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه رَمح دقیقترین معادل برای لگد انداختن اسب و چهارپایان است.
به ترکی
در زبان ترکی اصطلاح چیفته زدن دقیقاً هممعنی الیز زدن در فارسی است.
به فارسی
معادلهای روان و امروزی این واژه کهن، کلماتی مانند جفتک انداختن و سرکشی ستوران است.
معنی انگلیسی/خارجی
باید توجه داشت که «الیز» در زبانهای اروپایی یک نام کوچک دخترانه و مخفف نام «الیزابت» (Elizabeth) است که ریشه عبری دارد و به معنی «سوگند خدا» یا «خداوند فراوانی است» میباشد. این نام خارجی هیچ ارتباط ریشهشناختی با واژه کهن فارسی «الیز» ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل الیز
واژه «الیز» یا «آلیز» یک اسم مصدر کهن در زبان فارسی است که به رفتار طبیعی اما سرکشانه چهارپایان، بهویژه اسب، استر و الاغ اشاره دارد. این کلمه به معنای جفتک زدن، رم کردن و پرتاب کردن دو پای عقب حیوان است و در متون کلاسیک فارسی معمولاً در ترکیب با فعل زدن (الیز زدن) استفاده میشده است. از نظر ریشهشناسی، برخی فرهنگها آن را واژهای اصیل و بازمانده از پارسی میانه میدانند، در حالی که برخی دیگر به دلیل ساختار آوایی احتمال ورود آن از زبانهای همسایه را مطرح کردهاند.
این واژه هیچگونه کاربرد یا ریشهای در زبان عربی قرآنی ندارد و کاملاً یک واژه دنیوی مرتبط با امور دامداری و رفتارشناسی ستوران است. در تحلیلهای ثانویه و کنایی، الیز زدن مجازاً به معنای سرکشی، نافرمانی، بیقراری و واکنشهای ناگهانی و کنترلنشده نیز به کار میرود.
نکته مهم در بررسی این واژه، تمایز میان لغت فارسی «الیز» با نام خاص فرنگی «Elise» است. نام خارجی الیز که در دنیای غرب رواج دارد، مخفف الیزابت بوده و معنایی کاملاً متفاوت (سوگند خداوند) دارد، در حالی که واژه مورد نظر در فرهنگ لغات فارسی صرفاً بیانگر لگد و جستوخیز حیوانات است.