منتظر یعنی چه؟ مترادف و متضاد آن

یعنی چه

واژه مُنتَظِر (با کسرهٔ ظ) در اصل یک اسم فاعل از باب افتعال در زبان عربی است و به کسی اطلاق می‌شود که منتظرِ آمدن کسی، رخ دادن رویدادی یا رسیدن خبری است و چشم به راه دارد.

مترادف

این کلمات در بافت‌های مختلف زبان فارسی می‌توانند به جای واژه منتظر استفاده شوند و مفهوم چشم‌انداز یا چشم‌انتظاری را برسانند.

متضاد

کلماتی که نشان‌دهنده نبودِ حالت انتظار، چشم‌داشتی به آینده یا بی‌توجهی مطلق به رویدادها هستند، متضاد این واژه به شمار می‌روند.

هم خانواده

تمامی این واژه‌ها از ریشه سه حرفی عربی «ن ظ ر» (نظر) مشتق شده‌اند که در اصل به معنای نگاه کردن، دیدن و توجه کردن است.

جمله سازی

تلفظ

تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی میم، سکون روی نون، فتحه روی تاء و کسره روی ظاء است. باید توجه داشت که شکل اسم مفعول آن «مُنْتَظَر» (با فتحه ظ) به معنی شخص یا چیزی است که مورد انتظار قرار دارد.

در جدول

در جدول‌های کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون چشم‌به‌راه یا نگران، واژه ۵ حرفی «منتظر» جای می‌گیرد.

به انگلیسی

بسته به لحن جمله و نوع انتظار (ساده، مشتاقانه یا همراه با پیش‌بینی)، می‌توان از این معادل‌ها استفاده کرد.

به عربی

از آنجا که خود واژه ریشه عربی دارد، در این زبان نیز دقیقاً به همین صورت با ساختار اسم فاعل به کار می‌رود.

به ترکی

در زبان ترکی استانبولی، صفت فاعلی حاصل از فعل beklemek (منتظر شدن) معادل دقیق این واژه است.

به فارسی

سره‌ترین و رایج‌ترین معادل‌های خالص فارسی که به جای این واژه دخیل عربی در مکالمات و ادبیات استفاده می‌شوند، «چشم‌به‌راه» و «چشم‌انتظار» هستند.

در قرآن

خود این کلمه به صورت مفرد در متن قرآن نیامده است، اما شکل جمع آن یعنی «مُنْتَظِرون» و «مُنْتَظِرین» در آیاتی نظیر آیه ۱۰۲ سوره یونس (...قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ) به کار رفته که به معنای انتظار کِشندگان است.