معنی
رطوبت حالتی در یک جسم یا محیط است که از آمیختگی با اجزای آب یا مایعات دیگر حاصل میشود. در اصطلاح هواشناسی نیز به مقدار بخار آب موجود در هوا اطلاق میگردد.
یعنی چه
عبارت است از وجود ذرات ریز مایع (عمدتاً آب) در یک ماده، جسم یا در فضای اطراف که باعث ایجاد حس خیسی و جلوگیری از خشکی مطلق میشود.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه از واژه عربی «رُطُوبَة» گرفته شده است که در زبان مبدأ به معنای نرم و مرطوب بودن و ضد خشکی آمده است. ریشه اصلی آن به معنای تازگی و تری اشاره دارد.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «رطوبت» ۵ حرف دارد. بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلمات «نم»، «تری» یا «نداوت» نیز به عنوان معادل کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Humidity بیشتر برای سنجش میزان بخار آب در هوا (هواشناسی) و واژه Moisture برای نم و خیسی روی سطوح، خاک یا مواد به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل رطوبت
واژه رطوبت که ریشه در زبان عربی دارد، به معنای وجود نم، تری و بخار آب در اجسام یا اتمسفر است. این کلمه در ساختار زبان فارسی کاربرد بسیار گستردهای دارد و در مقابل مفهوم خشکی قرار میگیرد. در متون کهن و طب سنتی، رطوبت به همراه حرارت، از ارکان اصلی حیات و نماد انعطافپذیری، رشد و شادابی به شمار میرود.
از دیدگاه علمی و هواشناسی، رطوبت یکی از شاخصهای اصلی تعیین وضعیت آب و هوا است که میزان اشباع بودن هوا از بخار آب را نشان میدهد. در قرآن کریم نیز اگرچه خودِ مصدر رطوبت به کار نرفته، اما همخانواده آن در قالب صفت «رطب» به معنای تر و تازه در کنار واژه «یابس» (خشک) برای اشاره به جامعیت کتاب الهی و علم خداوند ذکر شده است.