یعنی چه
این کلمه در متون کهن عربی و لغتنامههای فارسی (مانند منتهیالارب و دهخدا) به صورت صفت برای بیان حالت تشنگی و گرسنگی مفرط و پایدار به کار رفته است. عبارت «ما زالَ صامِقاً» به معنای «او همواره گرسنه یا تشنه بود» نمونهای از کاربرد آن است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح صاد، سکون الف و کسر میم به صورت [sāmeq] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این نشانه ۴ حرفی است. توجه شود که با واژه «سامق» به معنی بلندمرتبه اشتباه گرفته نشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده وضعیت نیاز شدید و مستمر به آب یا غذا هستند.
به عربی
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و از ریشه ثلاثی مجرد «ص م ق» مشتق شده است.
به فارسی
در برگردان دقیق به زبان فارسی، میتوان از صفتهای ترکیبی مانند «همیشهگرسنه» یا «تشنهکام مفرط» برای رساندن معنای دقیق آن استفاده کرد.
در قرآن
این واژه جزو واژگان به کار رفته در آیات قرآن مجید نیست و بیشتر کاربرد لغوی در زبان و ادبیات کهن عرب دارد.
نماد چیست
این کلمه جنبه نمادین یا استعاری خاصی در ادبیات فارسی ندارد و صرفاً به عنوان یک صفت دقیق برای توصیف وضعیت فیزیکی سخت (نیاز شدید به طعام و آب) استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل صامق
واژه «صامق» یک صفت کمتر رایج و وامگرفته از زبان عربی است که در لغتنامههای کهن نظیر دهخدا ثبت شده است. این واژه به کسی اشاره دارد که به طور مداوم و پیوسته دچار گرسنگی یا تشنگی شدید است و از ریشه «ص م ق» میآید. متضادهای آن در عربی کلماتی مانند شبعان (سیر) و ریان (سیراب) هستند.
نکته بسیار مهم در بررسی این کلمه، عدم اشتباه آن با واژه همآوا اما متفاوت «سامق» (با سین) است. سامق از ریشه «سمق» به معنی بلند، مرتفع و عالی مرتبه است (مانند درختان سامق)، در حالی که صامق (با صاد) به طور کامل به مفهوم تشنگی و گرسنگی اختصاص دارد.