یعنی چه
این عبارت یک واژه مستقل نیست، بلکه توصیفی کلی است که به یکی از امشاسپندان (مقدسان جاودان) اشاره دارد. امشاسپندان مظهر صفات اهورامزدا در جهان مادی و مینوی هستند و شامل بهمن، اردیبهشت، شهریور، سپندارمذ، خرداد و امرداد میشوند.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «نٰامِ یَکِی اَز اَمْشاسْپَنْدانْ» است. واژه اصلی یعنی امشاسپند از ریشه اوستایی «اَمِشَه سْپَنتَه» به معنی مقدس جاودان یا نامیرای فزونیبخش گرفته شده است.
در جدول
در معماها و جدولهای متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان راهنما عمل میکند و پاسخ آن یکی از شش امشاسپند اصلی دین زرتشت است. با این حال، خود این عبارتِ راهنما دقیقاً دارای ۱۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این مفاهیم اساطیری ایران باستان از وامواژه اوستایی یا معادل توصیفی آن استفاده میشود.
به عربی
معادل دقیق قرآنی یا لغوی در عربی برای این اصطلاح خاص زرتشتی وجود ندارد، اما در فرهنگها از اصطلاح ملائکه یا فرشتگان مقرب برای تقریب مفاهیم استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، واژه امشاسپند به معنای جاودانان مقدس یا فروزههای نامیرای خداوند است که هر کدام نگهبان یکی از عناصر آفرینش (مانند آب، آتش، خاک، گیاه، حیوان و فلز) در گیتی هستند.
در قرآن
این عبارت و مفاهیم مرتبط با امشاسپندان کاملاً ریشه در اساطیر و دین ایران باستان دارند و در متن قرآن کریم نیامدهاند؛ اگرچه مفهوم کلی فرشتگان مقرب در قرآن با آنها قابل مقایسه است.
جمعبندی و توضیح کامل نام یکی از امشاسپندان
عبارت «نام یکی از امشاسپندان» در حقیقت یک کلیدواژه یا راهنمای توصیفی در جدولها و واژهنامهها است که به شش مهینفرشته یا فروزه الهی در آیین زرتشت اشاره دارد. این شش امشاسپند شامل بهمن (منش نیک)، اردیبهشت (راستی)، شهریور (شهریاری آرمانی)، سپندارمذ (فروتنی و زمین)، خرداد (کمال و آب) و امرداد (بیمرگی و گیاه) هستند که همگی تحت فرمان اهورامزدا به اداره جهان مادی و معنوی میپردازند.
از نظر ریشهشناسی، واژه امشاسپند از اصطلاح اوستایی «اَمِشَه سْپَنتَه» به معنای «مقدس جاودان» یا «نامیرای فزونیبخش» گرفته شده است. در فرهنگهای لغت و راهنماهای حل جدول، مواجهه با این عبارت به این معنی است که کاربر باید با توجه به تعداد حروف خواستهشده، یکی از این شش نام یا خود عبارت ۱۸ حرفی را به عنوان پاسخ مد نظر قرار دهد.