یعنی چه
واژه صروره در فرهنگ اسلامی و فقهی بیشتر به فردی (مرد یا زن) اطلاق میشود که مستطیع شده و برای اولین بار عازم سفر حج است و هنوز اعمال را انجام نداده است. در لغت نیز به معنای فرد عزب و مجردی است که از روابط زناشویی کنارهگیری میکند.
تلفظ
این کلمه با فتح صاد، ضم راء اول همراه با واو کشیده و فتح راء دوم تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات جدول و حل معما، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد و معمولاً با راهنمای «حجناکرده» یا «تارک ازدواج» پرسیده میشود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد فقهی یا لغوی، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای انتقال مفهوم آن استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ماده (ص ر ر) مشتق شده است که معنای منع کردن و بستن را در خود دارد.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی به کلماتی نظیر «حجنرفته»، «حجاول» و در بخش لغوی به «عزب» یا «تارکِ پیوند» اشاره میشود.
در قرآن
عین کلمه «صروره» در متن قرآن مجید وجود ندارد؛ با این حال، در احادیث فقهی ذیل آیات حج (مانند احکام حلق و تقصیر) کاربرد فراوانی دارد. واژههای همریشه دیگری مانند «صَرَّة» (به معنی فریاد و صیحه) در سوره ذاریات آمده که معنای کاملاً متفاوتی دارد.
نماد چیست
در مناسک و فرهنگ اسلامی، صروره (حجاولی) نمادی از تولد دوباره عبادی است. او با تراشیدن کامل سر (حلق) در نخستین حج خود، پیوندش را با دلبستگیهای دنیوی گذشته قطع کرده و وارد مرحله جدیدی از بندگی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل صروره
واژه «صروره» یک اصطلاح اصیل عربی با بار معنایی فقهی و اجتماعی است. در قلمرو احکام اسلامی، این کلمه به زائرانی اشاره دارد که برای اولین بار مشرف به خانه خدا شدهاند و تکالیف خاصی مانند تأکید بر تراشیدن سر در حج اول برای آنان مطرح است. ریشه این واژه (ص ر ر) به معنای بستن و منع کردن است.
از سوی دیگر، در متون کهن لغوی و روایات (مانند حدیث لا صرورة فی الإسلام)، این کلمه به معنای فرد مجرد یا کسی که خود را از تشکیل خانواده منع کرده نیز به کار رفته است؛ چرا که اسلام با رهبانیت و تجرد دائمی مخالفت دارد. در مجموع، صروره در فرهنگ دینی هم نماد ورود به یک عرصه جدید عبادی و هم نشاندهنده وضعیت فردِ حجناکرده است.