معنی
ظالمین جمعِ واژهٔ ظالم است و به کسانی اشاره دارد که با تعدی به حقوق دیگران، اعمال ستم و برقراری بیعدالتی در جامعه، توازن حق را برهم میزنند.
یعنی چه
در مفهوم عمیقتر، این واژه به هر نوع انحراف از مسیر حق، خروج از حد اعتدال و قرار دادن یک پدیده یا حکم در جایی که به آن تعلق ندارد، اطلاق میشود.
مترادف
این کلمات همگی بر مفهوم پایمال کردن حقوق دیگران و اعمال قدرت ظالمانه دلالت دارند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی (ظ ل م) مشتق شدهاند و به مفاهیم ستم، تاریکی و دادخواهی مرتبط هستند.
ریشه
این واژه از ماده عربی «ظَلَمَ» به معنای ستم کردن، تاریک شدن و قرار دادن چیزی در غیر جایگاه اصلی و شایسته خود گرفته شده است.
تلفظ
این کلمه با صدای کشیده «آ» در بخش اول و کسره زیر حرف «ل» به صورت جمع مذکر سالم عربی تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه «ظالمین» به عنوان ستمکاران، دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است؛ در متون عربی عباراتی چون 'الفاسقین' و 'المجرمین' نیز گاهی به عنوان مفاهیم مشابه قرآنی در کنار آن به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی با اضافه شدن پسوند جمع 'ler' به اصل واژه، معادلسازی شده است.
به فارسی
برگردان دقیق و اصیل این واژه در زبان فارسی «ستمگران» یا «بیدادگران» است که مفهوم نادیده گرفتن داد و عدالت را میرساند.
در قرآن
واژه ظالمین و ریشه آن بیش از ۳۰۰ بار در قرآن تکرار شده است. در نگاه قرآنی، ظلم فقط ستم به دیگران نیست، بلکه شامل «شرک به خدا»، «پیروی از هوا و هوس» و «ستم به خویشتن» (ظلم نفس) نیز میشود؛ مانند آیه شریفه «والله لا یحب الظالمین» (خداوند ستمکاران را دوست ندارد).
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، ادبیات فارسی و مفاهیم اخلاقی، ظالمین نماد قطب منفی جامعه، گردنکشی در برابر حق، تباهی و در نهایت فناپذیری و سقوط قطعی در برابر نور عدالت هستند.
جمعبندی و توضیح کامل ظالمین
واژه «ظالمین» که ریشه در زبان عربی دارد، در فرهنگ و ادبیات فارسی به عنوان نمادی عمیق از ستمگری و بیدادگری شناخته میشود. این کلمه که جمع کلمه «ظالم» است، فراتر از یک معنای ساده لغوی، به هر فرد یا گروهی اشاره دارد که با زیر پا گذاشتن عدل و انصاف، توازن جامعه را برهم زده و حقوق دیگران را غصب میکند.
در فرهنگ قرآنی و اسلامی، ابعاد این واژه بسیار گستردهتر است؛ به طوری که هرگونه خروج از حد اعتدال، شرک آوردن به پروردگار، عمل بر اساس هوا و هوس و حتی آسیب رساندن به روح و روان خود (ظلم به نفس) در زمره رفتارهای ظالمین قرار میگیرد. این گروه در نظام اخلاقی همواره در تقابل مستقیم با هدایت، ایمان و عادلان قرار دارند.
در ادبیات فارسی و تمدنهای مختلف، ظالمین همواره نماد تاریکی، فرعونصفتی و جفاپیشگی بودهاند. بر اساس سنن تاریخی و اندیشههای اخلاقی، سرانجامِ این مفهوم با سقوط، فناپذیری و شکست نهایی در برابر جبهه حق و دادگری پیوند خورده است.