معنی
واژه رذل در لغتنامههای معتبر فارسی به معنای انسان پست، ناکس، فرومایه و بدذات آمده است. همچنین این کلمه در معنای مادی به چیزهای بیارزش و دورریختنی نیز اطلاق میشود.
یعنی چه
وقتی به کسی رذل میگویند، یعنی آن شخص دارای صفات ناپسند اخلاقی، بیشرم و بدکردار است و رفتارهایی به دور از انسانیت، شرافت و مردانگی از خود نشان میدهد.
مترادف
کلمات هممعنی این واژه همگی بر پستی اخلاقی، دنائت و فرومایگی انسان دلالت دارند.
متضاد
واژههای مخالف رذل نشاندهنده اصالت، بزرگواری، شرف و شأن بالای انسانی هستند.
جمله سازی
تلفظ
این واژه تکهجایی است و به صورت فتح حرف راء، سکون حرف ذال و سکون حرف لام تلفظ میشود (رَذْل).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای فرد فرومایه، پستفطرت یا بدذات معمولاً کلمه ۳ حرفی رذل است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم رذل در زبان انگلیسی بر حسب صفت یا اسم بودن از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و مشتقات اصیل آن یا واژههای مترادفش در زبان عربی به کار میروند.
به فارسی
برگردان اصیل و سره این واژه عربی در زبان فارسی معادل کلماتی چون فرومایه، بدگهر، بدذات و ناکس است.
نماد چیست
در ادبیات اخلاقی و فرهنگ عامه، رذل نماد فروپاشی شأن انسانی و سقوط اخلاقی است. گاهی در تمثیلهای ادبی از خار در برابر گل، یا حیواناتی مانند شغال و کرکس به عنوان نماد استعاری افراد فرومایه استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل رذل
واژه «رذل» از ریشه عربی (ر ذ ل) وارد زبان فارسی شده و ابزاری زبانی برای توصیف شدیدترین حالات پستی اخلاقی و فرومایگی در انسان است. این کلمه نهتنها به ویژگیهای شخصیتی فرد بدذات و نابکار اشاره دارد، بلکه در متون کهن لغوی به اشیاء دورریختنی و بیارزش نیز اطلاق میشده است. مشتقات این واژه در قرآن کریم نیز به صورت ترکیبهایی مانند «أرذل العمر» (به معنی سستترین دوران عمر و پیرِ فرتوت) یا به شکل «الأرذلون» و «أراذلنا» از زبان کافران در توصیف پیروان طبقه پایین جامعه به کار رفته است.
در حوزه کاربردهای فرهنگی و ادبی، رذل در نقطه مقابل صفات والایی چون شریف، نجیب و کریم قرار میگیرد و بار معنایی کاملاً تحقیرآمیز و منفی دارد. این کلمه به عنوان نمادی از سقوط اخلاقی جامعه شناخته میشود و در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان واژهای سه حرفی با مترادفهایی نظیر پست و دون کاربرد زیادی دارد.