معنی
واژهٔ ملول به معنای کسی است که از طولانی شدن یا تکرار چیزی به ستوه آمده، خسته و بیحوصله شده و یا دلگرفته و غمگین است.
یعنی چه
در زبان عامه و ادبی، وقتی کسی را ملول مینامند، منظور این است که او دچار کسالت روحی، کلافگی، اندوه یا بیانگیزگی شده و از شرایط موجود بیزار یا منزجر است.
مترادف
متضاد
هم خانواده
تلفظ
این واژه به صورت مَلُول (با فتح م و ضم لام اول) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژهٔ ملول دقیقاً ۴ حرف دارد. بسته به طراح جدول، معادلهای دیگری چون آزرده، بیزار و خسته نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای انتقال حس واژهٔ ملول در زبان انگلیسی، بسته به شدت آن از کلماتی چون Bored (بیحوصله از تکرار) یا Melancholy و Dejected (غمگین و دلمرده) استفاده میشود.
به فارسی
ملول ریشهای عربی (از مَلَّ) دارد و برگردان یا معادلهای اصیل فارسی آن کلماتی مانند ستوه، دلتنگ، آزردهخاطر، خستهدل و بیزار هستند.
نماد چیست
این واژه نماد مادی خاصی (مانند گل یا حیوان) ندارد، اما در ادبیات فارسی و اشعار شاعران بزرگ، نماد و مظهر دلزدگی روحی، خستگی درونی از ناملایمات زمانه و حال زارِ عاشق دلشکسته و ناامید است.
جمعبندی و توضیح کامل ملول
واژهٔ «ملول» اسم مفعول از ریشهٔ عربی «ملّ» است که به معنای به ستوه آمدن، خسته شدن و آزرده شدن از تکرار یا طولانی شدن یک وضعیت است. این کلمه با ورود به زبان و ادبیات فارسی، بار معنایی عمیقتری پیدا کرده و برای توصیف افرادی به کار میرود که دچار اندوه، دلزدگی روحی، بیحوصلگی و خستگی درونی شدهاند.
در شعر و ادب فارسی، ملول حالتی را وصف میکند که انسان از مادیات، خلق روزگار یا دوری معشوق به تنگ آمده است؛ همانطور که حافظ میفرماید: «گفت این سخن ز مستور مستان ملول دارند». این واژه با کلماتی چون ملال و ملالت همخانواده است و نقطهٔ مقابل شادی، نشاط و اشتیاق به شمار میرود.