معنی
عطوفت حالتی قلبی و احساسی را توصیف میکند که فرد را به نرمی، نیکی و دلسوزی با دیگران وامیدارد.
یعنی چه
این واژه به ویژگی یا رفتاری اشاره دارد که نشاندهنده مهر، محبت و توجه عمیق انسانی و عاطفی به اطرافیان است.
مترادف
این کلمات همگی مفاهیمی نزدیک به نرمخویی و محبت قلبی را رسانده و در متون مختلف به جای یکدیگر استفاده میشوند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی عربی «عطف» اشتقاق یافتهاند.
جمله سازی
تلفظ
این کلمه با فتح عین، ضم طاء و سکون فاء و تاء تلفظ میشود.
در جدول
کلمه عطوفت دقیقاً ۵ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان معادل مهربانی و رأفت پرسیده میشود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، هر یک از این واژهها میتوانند بار معنایی عطوفت را در انگلیسی منتقل کنند.
به عربی
واژه عطوفت خود ریشه عربی دارد، اما در زبان عربی معاصر از واژههای هممعنی فوق نیز برای این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
برگردان خالص یا معادلهای اصیل فارسی این واژه شامل کلماتی چون مهربانی، مهر و نرمخویی است.
نماد چیست
در فرهنگ عمومی و ادبیات، عالیترین و ملموسترین نماد تجسمیافتهٔ عطوفت «مادر» است. همچنین در طبیعت، پرندهای که جوجههایش را زیر بال و پر خود میگیرد، نمادی عینی از عطوفت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عطوفت
واژه عطوفت از ریشه عربی «عطف» گرفته شده است که در معنای اصلی خود به تمایل، خم شدن و بازگشت به سوی چیزی اشاره دارد. علت این نامگذاری مجازی آن است که انسانِ مهربان با اشتیاق و نرمی قلبی به سوی فرد مورد محبت تمایل پیدا میکند و به او روی میآورد. این کلمه حالتی عمیق از لطف، دلسوزی و رحمت را در رفتار و منش انسان توصیف میکند.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته، اما مفاهیم همراستا و مترادف آن مانند «رأفت» و «رحمت» بارها ستایش شدهاند. عطوفت فراتر از یک ابراز علاقه ساده، تجلیبخش پیوندهای عمیق انسانی، اخلاقی و معنوی در جامعه است که به روابط میان افراد روح و گرما میبخشد.