معنی
شفیق در لغت به کسی گفته میشود که دارای مهربانی عمیق، دلسوزی و عطفت فراوان است و نسبت به دیگران نرمدل و نیکخواه است.
یعنی چه
این واژه به معنای فردی است که توجه و عنایت او به دیگران آمیخته با دلسوزی، مونس بودن و نگرانی صادقانه برای احوال آنهاست.
مترادف
کلماتی مانند دلسوز، مهربان و عطوف بیشترین قرابت معنایی را با شفیق دارند.
متضاد
در تقابل با این واژه، کلماتی قرار میگیرند که نشاندهنده سختی دل و نبود عاطفه هستند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی عربی (ش-ف-ق) مشتق شدهاند که مفهوم دلسوزی و عنایت را در خود دارند.
در جدول
در حل جدول معمولاً به عنوان پاسخ برای سؤالاتی با مفهوم مهربان یا دلسوز به کار میرود.
به انگلیسی
واژه Compassionate دقیقترین معادل برای رساندن مفهوم شفقت و دلسوزی عمیق موجود در کلمه شفیق است.
به عربی
از آنجا که واژه اصلی عربی است، در این زبان نیز دقیقاً با همین ساختار یا صفتهای مشبهه هممعنی به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان فارسی این واژه کلماتی همچون دلسوز و مهربان است که حس صمیمیت را منتقل میکند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، شفیق به همراه رفیق ترکیب «رفیقِ شفیق» را میسازد که نماد یک دوست واقعی، فداکار و محرم اسرار است.
جمعبندی و توضیح کامل شفیق
واژه شفیق یک صفت ارزشمند اخلاقی و انسانی است که از ریشه عربی «ش-ف-ق» گرفته شده و به معنای فردی بسیار مهربان، دلسوز و خیرخواه است که با تمام وجود به دیگران محبت میورزد. این کلمه بار معنایی بسیار مثبتی دارد و نشاندهنده لطافت قلب و عاطفه عمیق است.
در ادبیات فارسی، این واژه جایگاه ویژهای دارد و ترکیب مشهور «رفیق شفیق» در اشعار بزرگانی چون حافظ، به عنوان نماد عالیترین درجه دوستی، وفاداری و همراهی بیقید و شرط شناخته میشود. این واژه همچنین به عنوان نام کوچک برای آقایان استفاده میشود که بازتابدهنده همین ویژگیهای پسندیده است.