معنی
گنجایش به معنای توانایی نگهداری یا دربرگرفتن چیزی و در ریاضی و فیزیک به مفهوم حجم یا مقدار قابلگنجیدن است.
یعنی چه
عبارت یعنی چه برای گنجایش بیانگر توانایی فضا برای جا دادن شیء در خود است و در ادبیات نماد ظرفیت روانی انسان است.
مترادف
این کلمات به عنوان مترادفهای واژه گنجایش در لغتنامهها ذکر شدهاند.
متضاد
این واژهها در معنای مفهومی و بافتهای مختلف به عنوان متضاد گنجایش کاربرد دارند.
هم خانواده
این واژهها از دیدگاه ریشهشناسی و ساختار زبانی با گنجایش همخانواده هستند.
تلفظ
واژه گنجایش در زبان فارسی به صورت گُنجایِش (gonjāyeš) تلفظ میشود.
در جدول
کلمه گنجایش دقیقاً ۶ حرف دارد و در حل جدول به عنوان پاسخ حجم یا ظرفیت میآید.
به انگلیسی
کلمات فوق معادلهای انگلیسی واژه گنجایش در مفاهیم عمومی و علمی هستند.
به عربی
در زبان عربی از این کلمات بسته به متن برای رساندن مفهوم گنجایش استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گنجایش
واژه گنجایش یک اسم مصدر کاملاً ایرانی و پارسی است که از بن مضارع فعل گنجیدن به همراه پسوند -ایش ساخته شده است. این واژه در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و عمید به معنای ظرفیت، حجم، وسعت و توانایی یک جسم یا فضا برای نگهداری و جا دادن چیزی در خود معنا شده است. در فیزیک و ریاضیات نیز نماد حجم و گنجایش معمولاً با حرف V نشان داده میشود.
در ادبیات و عرفان، گنجایش نمادی از ظرفیت، پذیرش و توان درونی یا روانی انسان برای دربرگیری معنا و مسئولیت است. اگرچه خود این واژه فارسی در قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم بسیار نزدیکی مانند وسع و سعة در آیات متعدد برای توصیف ظرفیت و توان انسان یا جهان به کار رفته است.